webzwerver

wandering through the world (wide web)

Entries for month: February 2018

Sjravele deel 1

» »

Na het debacle van de Hivernaltrail waarbij na circa 5km mijn sandaal aangaf dat het genoeg was na circa 2600km te hebben meegedraaid was ik toch behoorlijk zenuwachtig voor de Sjravele.
Sjravele, Limburgs voor moeizaam bewegen / ploeteren. Organisator Willem Mütze van funrunner.nl was lichtelijk teleurgesteld door de vorst aangezien de grond behoorlijk was bevroren en wij het zonder de modder zouden moeten doen.
Mooi hoor het plezier waarmee Willem ons de modder in zou willen sturen. Mij komt het iig helemaal niet verkeerd uit wetende dat de Luna's geen optimaal profiel hebben voor modderpaadjes.

Enfin rond 09:05 vertrokken we met een man/vrouw of 50. Volgens mij het grootste deel ging voor de ultra. Na een paar honderd meter voelde ik al dat 1 sandaal nog wat moest worden bijgesteld. Per slot van rekening nog relatief nieuwe sandalen met slechts een kleine 120km op de teller. Even aan de kant van de weg wat lopen prutsen. Het riempje hoefde maar een halve centimeter strakker worden getrokken. En het zet meteen een stuk beter.

De laatste loper was mij ondertussen ook gepasseerd en er niet van uitgaande dat ik ook nog maar iemand in zou halen legde ik me neer in het lot dat ik met name alleen zou lopen. Dat was op zich ook de bedoeling als training voor de SallandTrail. Toch bleek ik al redelijk snel weer wat mensen op te kunnen pikken / in te halen. Meer uit overtuiging dat ik alleen zou lopen bleef ik vervolgens achter een groepje van circa 10 lopers hangen. Heuvelop wist ik toch ongemerkt aan te klampen om vervolgens me te richten op een volgend groepje van circa 5 lopers.

Bij de eerste verzorgingspost na circa 12km kwam eigenlijk alles weer samen. Daar ontdekte ik ook wat lopers van vorige edities waarvan ik wist / hoopte dat ik hun tempo redelijk zou bij kunnen houden. Toch wat meer daar op gericht want alleen is ook maar alleen werd er een groepje van circa 5 man gevormd. Al snel bleek dat er meerdere GPX-tracks in omloop waren. Gelukkig had ik de goede gedownload, althans degenen die overeen kwam met de witte pijlen die Willem had uitgezet / uitgetekend toen hij de route had voorgelopen.

Bij de tweede post was het wisselpunt voor de marathon en de ultra. Wij kregen daar te horen dat iedereen mocht kiezen voor de afstand maar wij nog niet :) #ultrahumor. Was volgens mij ook niet de bedoeling dat ook maar iemand er aan dacht om op dat moment de marathon te gaan doen van t groepje waar ik in liep. Voor ons stond een extra rondje om Schweiberg op t programma. Ditmaals geen witte pijlen op de grond ter ondersteuning, maar puur op de GPS. Super mooie omgeving overigens. Willem had weer zijn best gedaan om de mooiste paadjes uit 'zijn achtertuin' aanéén te rijgen.

Na terugkomst bij het wisselpunt werden we voorzien van een broodje ei. Daarvoor al erwtensoep gehad!! Super verzoring :). Vervolgens op weg kregen we de wind even vol op de kop. Het ene moment liep je in de luwte met de zon erbij en vervolgens de wind. Dan was het windjack echt geen luxe. Ondertussen werden er diverse verhalen uitgewisseld waardoor ik al weer snel door had dat ik het groentje van de club was. Verhalen over multistage races, Nepal, mensen met 20 jaar loopervaring en plannen voor races met hoeveelheden hoogtemeters waar ik nog niet aan durf te dromen.

Met nog 8km te gaan kreeg ik het even zwaar. Te weinig gegeten en gedronken. Alleen de drinkfles ipv een drinkreservoir was toch niet zo'n goed idee. Doordat ik met handschoenen liep had ik absoluut geen neiging om elke keer te gaan prutsen met verpakkingen en eten. Snel wat zoete zooi in mijn lijf gegooid en even doorbijten. De volgende keer dat ik op mijn horloge keek voor de afstand bleek dat we nog zo'n 500meter moesten lopen Een wijze les voor volgende keer... meer eten meer drinken onderweg.

Naderhand nog even gezellig bijgekomen. Willem vertelde over plannen voor volgend jaar waarin mogelijk een 100km Sjravele uitgezet gaat worden... In mijn hoofd heb ik al gezegd dat ik mee ga doen. Hardop durf ik het nog niet te benoemen... Eerst maar 'even' de 75km over twee weken... SallandTrail ... ik kom er aan!!!!

(En bij aankomst mag iedereen de schoenen uittrekken #mooihoor #geenschoenenindekantine #lunasandals)

 

 

aan de haren naar buiten

» »

06:15 gaat de wekker. Nee ik wil niet. Moe. Geen zin. Koud buiten. Bed is warm. 

07:00 uiteindelijk opgestaan en om eerst de hond uit te laten. Alles voelt stram. Bewegingen zijn houterig. Chagrijnig om de twijfel: of wel of niet te gaan lopen. En zo ja, hoeveel km dan. Het beoogde aantal of een rondje om toch maar een rondje te doen.

07:25 besluit genomen. Waarom weet ik niet maar we gaan lopen. Hoeveel is nog onbekend. In gedachten de regel dat ik t eerst maar 5 minuten moet proberen en daarna altijd terug kan keren. De trap oplopend om hardloopspullen aan te trekken vraag ik me werkelijk af waarom ik nu ineens wel ga lopen. Geen zin. Koud etc...

07:45 verdomd als het niet waar is. Ik sta buiten. Een traan springt spontaan in mijn ogen van de koude wind. Op weg naar de traditionele startplek, het deksel van de waterput. Suunto zegt 'started' dus ik ga bewegen. Een file auto's tegemoet komend van mensen op weg naar werk. Iedereen lekker warm in zijn vervoersmiddel. Mijn gedachten houden zich met name bezig over de afstand die ik ga lopen.

Na 500m weet ik het, het is niet fijn het gaat niet makkelijk maar we gaan toch maar voor het eigenlijk geplande rondje. Het idee van even een kilometer lopen werkt dus. Even over de drempel van gemakzucht heen stappen en gewoon beginnen. 

09:00 loop ik weer naar binnen. Moe, koud maar wel voldaan. Op naar t volgende rondje!