webzwerver

wandering through the world (wide web)

Entries for month: March 2019

Lopen week 12 - 2019 | Sjravele

» »

Week 12 al weer!
Een week van uitersten. Dat je op maandag niets van het nieuws meekrijgt en qua gevoel een superloopje hebt. Dit als zodanig, wat later niet heel passend bleek te zijn, ook gedeeld op Strava. Uiteindelijk bereikte me pas laat op de middag het bericht van de dodelijke schietpartij in Utrecht. Dan zit je toch volledig in je eigen bubble.

Minder het nieuws volgen is sowieso één van mijn goede voornemens voor dit jaar. Op 99% van alle berichten heb je geen invloed maar raak je zelf wel (veelal negatief) door beïnvloed.

2019 staat voor slow. Slow-nieuws door meer te lezen en slow-bewegen door meer te lopen. Lopen neemt veel tijd in beslag maar eigenlijk is het meer een investering in jezelf. Meer tijd voor ontspanning, meer tijd om over dingen na te denken en meer tijd om in balans te komen/blijven. Zo ging ik ook dinsdag op pad. De bedoeling was eigenlijk om die dag 16km te lopen maar dat kwam door gebrek aan tijd in het gedrang. Toch schreeuwde het lichaam om wat meer te doen dan de kleine rondjes van afgelopen week. Een tussenweg werd snel gevonden met een route van ongeveer 12km.

Zo gezegd zo gedaan. Op een tempo van rond de 5:30, wat me steeds beter begint te bevallen als cruise-tempo, ging ik met de naderende avond op pad. Mooi langs het water, één van mijn favoriete stukjes om langs te lopen keerde ik terug langs de spoorlijn. Eenmaal terug in Woerden zag ik in de vallende schemering een loper zo'n 200m a 250m voor me opduiken die een behoorlijk tempo had.

Zonder verder na te denken werd ik hierdoor getriggerd en besloot een poging te wagen om hem in te halen. Uiteindelijk in een volle sprint op de laatste restjes van mijn tandvlees hem bij kunnen halen en net iets eerder bij een splitsing naar rechts afgeslagen. Nog even het tempo doorgetrokken tot de tunnel onder het station om een blik achterom te werpen of hij nog op mijn hielen zat. Gelukkig was hij blijkbaar een andere kant opgegaan zodat ik het de laatste twee km rustiger aan kon doen. Voor de rest ben ik in het geheel niet competatief ingesteld zo blijkt maar weer.

Woensdag tm vrijdag ging het op de een of andere manier steeds minder lopen totdat ik op vrijdag het riempje van mijn sandaal iets losser maakte. Een zucht van verlichting ging haast door het hele lichaam heen. Blijkbaar zat het riempje net iets te dicht op de achillespees. Een halve cm (waarschijnlijk minder) maakt veel uit. Blij dat ik de oorzaak van het slechte gevoel gevonden had want ik begon me al af te vragen hoe ik op deze manier de sjravele door zou gaan komen.

Zaterdag om 06:45 vertrokken richting Heerlen. Met oortjes in wat podcasts onderweg geluisterd en zo vloog de autorit van 1 uur en drie kwartier voorbij. Daar mooi op tijd aangekomen, me aangemeld en daarna konden we vrij snel van start met de woorden van Willem: "Als jullie willen mogen jullie nu gaan". Heerlijk om op deze manier weg te lopen. Voor vandaag had ik maar één doel en dat was genieten van een mooie tocht door Limburg en proberen zoveel mogelijk lekker ontspannen door te lopen.

Ik begon met blote voeten in mijn Luna's maar moest al na circa 7km een pitstop houden om alsnog sokken aan te trekken. Een nat weiland zorgde ervoor dat ik in mijn sandalen heen en weer gleed met als resultaat al een eerste opengeschuurde plek op mijn voet. Met de injinji's als bescherming kwamen we bij km 10 bij de eerste post. Het groepje waar ik bij aan had gehaakt gingen allemaal iets sneller weg, maar ik kon al snel weer achter ze aan.

De weg liep pal naar beneden en daar waar ik altijd zeer voozichtig ben in de afdaling kwam nu het idee in me op om er 'vol' voor te gaan. Mezelf nauwelijks op de been houdende stormde ik naar beneden en liep het eerder genoemde groepje aan alle kanten voorbij. Achteraf zag ik dat ik volgens Strava een pr op mijn 400m heb gehaald. Dit zou op dit stuk moeten zijn geweest want ergens anders kan ik me het niet voorstellen. Ook maf een 400m PR halen op een 50k, maar goed het zou prima kunnen...

Vervolgens vonden we elkaar weer in hetzelfde groepje en liepen we gezamenlijk naar de tweede post. Daar aangekomen voelde ik al meteen weer de drang om verder te gaan en dus vertrok ik tegelijkertijd met twee andere deelnemers voor het extra lusje wat de 50km lopers mochten lopen. Door de bewolking / hoge mist hadden de uitzichten over het dal en de bossen iets magisch. Ik kon er enorm van genieten en zo liepen we vrolijk door.

Terug bij de post aangekomen voelde ik me nog steeds erg fris. Voorzien van een broodje ei gingen we verder. Al snel kwam ik alleen te lopen en besloot er een schepje bij op te doen. Zo vlogen de kilometers voorbij.

Aangekomen bij de laatste post stapen de twee vrijwilligers uit de auto. Buiten was het te fris geworden om daar stil te blijven staan. Fantastisch dat er vrijwilligers zijn die lopers willen voorzien van een hapje en een drankje. Na een bekertje vla weer verder gegaan voor het laatste stukje. Dat werd toch nog wat pittiger dan ik had gedacht. Willem had nog een paar mooie paadjes in petto waarbij het mooi op en neer golfde.

Na een grote weg over te hebben gestoken kwamen de sportvelden in zicht. De route in mijn gps-bestand stond op rechtdoor, dus ik ging rechtdoor ondanks dat er grote bouwhekken stonden. Zo liep ik door totdat ik enkeldiep in het water stond met mijn neus tegen het hek aan. Er overheen zag ik niet zitten en zoals ik gehoopt had kon ik er ook niet langs.

Hoofdschuddend om mijn eigen koppigheid ging ik terug naar het pad om om het bosje heen te lopen waar ik het terrein opliep en meteen Willem tegenkwam die me hartelijk verwelkomde. Mooi Mooi Mooi.

Sandalen uit, sokken uit en op mijn blote voeten de kantine in om me af te melden bij Annemarie. Nog even nakletsen en hop weer terug naar huis. Super zo'n dag.

Zondag merkte ik meteen dat ik het een en ander aan hoogtemeters had gemaakt. De bovenbenen voelden 'wat' stram aan. Eerst een uur de hond uitgelaten en daarna nog een klein rondje gehobbeld. Een mooie afsluiting van deze loopweek :).

Lopen week 11 - 2019

» »

Een tussenweek. Een werk-de-kater-weg-week. Een week waarin ik me anders had moeten voelen. Een week waarin ik de eerste paar dagen me alleen had kunnen motiveren om naar buiten te gaan op basis van het goede gevoel dat ik de 100km had uitgelopen werd een week waarin ik me even afvroeg wat het doel van het lopen was. Want er was per slot van rekening geen 100km gelopen. En dat voelde raar. Iets waar ik toch een kleine drie maanden naar toe had gewerkt is uitgedoofd als een nachtkaars.

Om mezelf wat te motiveren besloot ik om een paar dagen op tempo te lopen. Ik heb al vaker gemerkt dat dit wel lekker is na een periode van wat langere loopjes. Dit wel afhankelijk te laten zijn van de benen en het gevoel. Maar dat ging eigenlijk best goed. Een aantal dagen met korte loopjes met als hoogtepunt een verbetering van mijn 1mile record. Alles wel natuurlijk met GPS gemeten dus de ene meting gaf 5:59 aan en de andere 6:03. En dat op hetzelfde traject ... ik vind het knap. Iig wel sneller gelopen dan 1.5 jaar geleden met de strava contest #MyMile.

Zaterdag was een ander hoogtepuntje van de week. De wind opgezocht langs de Oude Rijn en deze ook hier gevonden. Een mooi tempo kunnen lopen van 5:00 de km. Het liep super. Op de terugweg naar huis geblazen daarin ook grotendeels op 5:00 de km proberen te lopen.

Zondag was de koek op. Ik had t even gehad met het weer, de kou en de krappe planning voor die dag. Uiteindelijk de week met een totaal van 62km kunnen uitlopen. 's Avonds besloten om me toch maar in te schrijven voor de Sjravele aanstaande zaterdag. Ik ben benieuwd naar het parcours. Het heeft voldoende geregend naar mijn gevoel om er een mooie blubberbende van te maken.

Op naar een nieuwe week!

Lopen week 10 - 2019 || Raceday Hamme!

» »

Woensdag 06.03.2019
Uitrusten ... je kan er toch niets aan veranderen. Het leitmotiv van deze week. Rust voor de spieren. Rust voor de geest.
En de geest is opmerkelijk rustig. Als een groot zeecontainerschip is er een koers uitgezet die niet zomaar aangepast kan worden. Onvermijdelijk op het doel af. En zo voelt het ook. Alles wat ik heb kunnen voorbereiden lijkt klaar. Natuurlijk nog geen praktische zaken. Dat pas nog niet in mijn systeem.

Het taperen heeft ook voor fysieke verrassingen gezorgd. Alle pijntjes die ik tijdens de trainingsweken de afgelopen tijd heb genegeerd en die ook weg leken te zijn komen nu boven. Als bollen in de lente die hun kans ruiken omdat het mooi weer is. Ik herken alle pijntjes en ben iets minder enthousiast over het oppoppen als ik de ontluikende bollen zou verwelkomen.
Het lichaam krijgt rust en gebruikt de tijd die het krijgt om te herstellen. De pijntjes lijken dan ook weer langzamerhand te verdwijnen. Het zou mooi zijn als ik ook op dit vlak voor Hamme volledig hersteld ben. Daar reken ik voorlopig niet op.

Donderdag 07.03.2019
Het valt steeds makkelijker om te zeggen dat ik 100km ga lopen. Ik ben nu meer aan het idee gewend. Mensen blijven het toch wel vreemd vinden. Ook daar raak je aan gewend.

Zaterdag 09.03.2019
Eind van de middag in de auto gestapt naar Sint-Niklaas. Dit ligt op zo'n 15 minuten rijden vanaf Hamme. Normaliter rij ik altijd heen en weer op zo'n dag. Voor deze wedstrijd wilde ik volledig vrij zijn en volledig door kunnen gaan zonder me te bekommeren om een terugreis oid.
's Avonds in t hotel door t rustige vaarwater van m'n gedachten heen gebroken met behulp van de goede ouderwets 'sisters-of-mercy'. Na t luisteren van Dr Jeep en I Want more zat 'de zin' er helemaal in. Toen ook bedacht dat dit wel eens een zetje kon geven om moeilijke momenten dus voor de zekerheid alle nummers gedownload en m'n oortjes ingepakt voor onderweg.

Zondag 10.03.2019 RaceDay!
06:45 gaat de wekker. Rustig sta ik op en trek m'n loopkleding aan. In de auto op weg naar Hamme eet ik m'n ontbijt en als gepland ben ik rond 07:30 op de parkeerplaats bij de sporthal waar de route langs loopt. Ik had bedacht dat ik mijn eigen bevoorradingspost zou hebben in de achterbak van de auto. Alles lag klaar. Suikerwafels, extra water, droge kleding, reservesokken reserve navigatie. Naar mijn idee had ik van alles reserve en soms ook reservespullen van de reservespullen.
Als eerste me aangemeld. Daar kreeg ik een 'goodie-bag' met bier, noodnummers een chip en nog wat andere dingen. 4 lokaal gebrouwen bieren zijn altijd leuk. Maar zeker leuk als aandenken bij mijn eerste 100km.  Alles op mijn persoonlijke bevoorradingspost achtergelaten om vervolgens terug te keren naar de taverne om nog even verder te wachten op de start.

Vlak voor de start vloog de tent waaronder alles stond opgesteld al de lucht in. Dit was een voorbode op het weer wat we zouden krijgen. Ik maakte me er niet druk om en was gefocused op hetgeen wat komen zou. Om klokslag 08:30 vertrokken we. Het lukt op dat momet niet om mijn horloge op navigatiestand te krijgen en als activiteit te starten. Je zou verwachten dat de peak hetzelfde zou zijn als de run ... Iets wat ik vantevoren niet had getest dus snel besloten om niet op navigatie te lopen maar gewoon als 'run'. Op navigatiestand had ik echter ingesteld dat ik om de km een piepje kreeg om er aan herinnerd te worden dat ik wat moest eten of drinken. Nu maar iets vaker zelf op t horloge kijken en de tijd in de gaten houden. Om de 20 minuten besloot ik iets te eten en dat werkte eigenlijk super.

Zo was ik met name druk met m'n horloge, eet en drink strategie dat ik pas later opkeek en merkte dat ik achteraan in het veld liep al enige honderden meters onderweg. Ik wilde meteen in mijn eigen tempo lopen dus dat maakte ook niet veel uit. Gericht op een tempo van 5:30 de km hobbelde ik lekker door. Na verloop van tijd had ik wat meer oog voor de omgeving. Een dijk met daarnaast wat bos, kleine watertjes etc.. Voor mij een prima omgeving in te lopen.

Droog bleef het maar kort en al snel kwam ik erachter dat mijn wind/regenjack niet alles meer deed waarvoor het bedoeld was. De wind werd wel tegengehouden maar de regen niet volledig / volledig niet. Op de momenten dat het droog was liep ik dan ook met jack open om zo snel mogelijk weer op te drogen. En zo liepen  rondje 1 en 2 vrij makkelijk weg.

Aan het eind van rondje 2 op de parkeerplaats aangekomen, besloten om me even om te kleden. Ik had per slot van rekening niet alles voor niets meegenomen. Toch ook maar een waterzak in m'n racevest gehangen omdat een flesje van 33 cl net te weinig was voor een rondje. Voor de zekerheid ook mijn stormjack aangegetrokken. En zo liep ik na ongeveer 5 minuten droog en weer lekker warm verder voor t derde rondje. Al snel liep ik daar Bart tegen het lijf en aangezien de wind in kracht toenam leek het praktisch om wat bij elkaar in de buurt te blijven.

Geen enkele tent van de verzorgingsposten kon overeind blijven en zelfs de dixies waren omgewaaid. Op de heenweg over de dijk hadden we duidelijk de wind in de rug. Vooruitgeblazen door de rukwinden bleef ik af en toe met moeite overeind. Bij het lusje aan het eind van de dijk zou het lastigste stukje komen. Volledig hierop ingesteld bleek dat de wind iets gedraaid was waardoor het enorm meeviel totdat de beschutting aan de rechterkant wegviel en de wind vat op ons kreeg. Al met al kwamen we hier nog redelijk door. Langs het bosje op de terugweg zagen we een boom als een houtje afknappen. Best heftig. Ondertussen was het pad bezaaid met takken / stokken die losgewaaid waren.

Aangekomen op het stuk waar we op de heenweg vol de wind in de rug hadden waren wij nu aan de beurt. De wind beukt er lekker op los waardoor ik af en toe gewoon stil kwam te staan. Mooi weer om in te lopen, maar wel erg slopend. Aangekomen bij de verzorgingspost begreep ik dat de wedstrijd afgelast/ gestaakt was. Toen we weer op pad gingen vroeg ik het nog een keer na of ik het echt goed had begrepen. Eigenlijk onvoorstelbaar maar ook wel weer begrijpelijk toen ik later twee forse omgewaaide bomen zag die op de weg lagen. Ik kon de omgewaaide bomen niet meer tellen. En op de parkeerplaats was het een complete ravage.

Geen 100km voor mij vandaag. Dat is enerzijds wel een bittere pil. Aan de andere kant heb ik een enorme mooie periode meegemaakt in de voorbereiding op deze wedstrijd. Aantal supertrainingsweken gehad waar ik anders niet snel voor zou kiezen of aan zou denken. Het heeft de bakens verzet en dat is mooi.

Lopen week 9 - 2019 || Een week in voorbereiding op Hamme

» »

Maandag 25.02.2019
Gelopen op de automatische piloot. Tweede rondje vondelpark ging qua gevoel al een stuk beter dan het eerste rondje.

's Avonds een stuk met Luuk gelopen. Mooi rondje langs de sportvelden waar t beest bij gratie van de almachtige gemeente eindelijk ergens los mag lopen. Nagedacht over opmerkingen van Hans en Jannet over herstellen en bijkomen met onder meer de hashtag #noumoetjeweldoorgaan. En dat is ook zo. Niet voor niets afgelopen weken deze trainingsarbeid er in gestoken.

Zoals Hinke ook vertelde, gewoon aan beginnen en je kan altijd stoppen. Zo op voorhand vind ik dat een moeilijke gedachte . Aan de andere kant moet ik leren om niet het hele pad te willen overzien en er gewoon aan te beginnen.

...

Zo kan het best druk in je hoofd zijn.

Dinsdag 26.02.2019
Vandaag eens begonnen aan wat waarschijnlijk elke hardloper wel een keer in zijn leven doet. En dat is het maken van een PR-overzicht. Althans het leek me leuk om een overzicht te hebben van mijn beste tijden per jaar. En de (eventuele) progressie inzichtelijk te maken in mijn PR's. Dat vereist nog wat denkwerk.
Prominent bovenaan in de lijst staat mijn nog te behalen PR in Hamme. Nu hoef ik dat alleen nog maar te lopen :).

Tijdens het lopen kwam ineens het deuntje naar boven "elke dag een stapje sterker". Mooi motto voor de komende paar dagen.

Woensdag 27.02.2019

Wat hieronder volgt is iets in de categorie: "soms zit er wat in je hoofd en moet het er gewoon uit".

tip tap tip tap tip tap tip tap tip tap tip tap
Nauwelijks hoorbaar loop ik door t Vondelpark.
Zo midden op de dag even weg van kantoor.
tip tap tip tap tip tap tip tap tip tap tip tap
Op t ritme van m'n benen.
Af en toe voorbijgelopen door zwaar ademhalende lopers met zware stappen.
tip tap tip tap tip tap tip tap tip tap tip tap
schouders laag, armen ontspannen
ademen door de buik, blik gericht op t asfalt
tip tap tip tap tip tap tip tap tip tap tip tap
Langs de man met 7 honden die een bad nemen in de vijver.
Wolken van wiet stijgen op vanaf de bankjes.
tip tap tip tap tip tap tip tap tip tap tip tap
Groepen toeristen omzeilend.
Aan de kant blijvend voor fietsers.
tip tap tip tap tip tap tip tap tip tap tip tap
Rustig in mijn eigen zone.
Lopen is mooi.

's Avonds is de kogel door de kerk gegaan. Definitief ga ik nu in m'n eentje naar Hamme. Ter compensatie dat ik ook weer veilig terug kan komen voor de zekerheid een hotel in de buurt geboekt. Stel dat het niet in één keer lukt om die avond terug te gaan is er nu een escape bij de hand om te overnachten en de volgende dag terug te rijden. Geeft ook rust om te weten dat niet de halve familie op me zit/hoeft te wachten totdat ik klaar ben.

Donderdag 28.02.2019
Hamme. Je staat er mee op en je gaat er mee naar bed. Eigenlijk moet ik dezelfde strategie gebruiken als bij de SallandTrail van afgelopen jaar waarin ik had bedacht dat de eerste lus van 50km niet meetelde. Het ging toen om de laatste 25km. Als ik dat doorvertaal gaat het in Hamme niet om de eerste 80 maar om de laatste 20km. Je zal toch naar Hamme zijn gegaan om die laatste 20 niet te lopen. Nee dat kan dus niet.

Vrijdag
Het loopje van vandaag was vanaf het station naar huis. In totaal 1.7km in spijkerbroek en winterjas. Telt mee voor EDH maar was ook meer dan voldoende voor die dag. Totaal overgegeven aan de vermoeidheid van de week en de afgelopen trainingsweken. Onder t genot van een mooi bier 'Toewijding' van brouwerij van Moll de documentaire 'Valley Uprising' over klimmers gekeken op Netflix. Hierin een mooie zinsnede tegengekomen: Committed to the unknown - Geef je over aan t onbekende. En dat is natuurlijk ook van toepassing op t lopen van een onbekende afstand. Om t maar meteen even door te trekken ... Durf te gaan. Durf je over te geven. Durf te accepteren dat je kan falen. Maar doe er alles aan om te slagen :). Food for thought

Zaterdag / Zondag
In t weekend echt bijgekomen. Eindelijk het gevoel dat het qua energie weer enigzins op niveau zit. Nu nog een week om te werken aan een surplus. Zondag mooie loop gedaan. Totaal geen zin om met t racevest te lopen. Daarom mezelf op de bonnefooi er op uitgestuurd.

Gewoon kijken hoe het gaat. Waar de energie zit en waar energie uitgehaald kan worden. Energie kreeg ik van twee versnellingen waarvan de laatste vol tegen de wind in was. Net niet in staat om de loper voor me in te halen. Maar wel lekker tegen de wind in kunnen rammen. Daarna even bijkomen om vervolgens op shuffletempo de 21km vol te maken. Gewoon lekker in m'n eigen mojo. Regenjas gaf meer dan voldoende bescherming tegen de wind en regen. Zag overigens ook dat het in Hamme waarschijnlijk niet windstil gaat worden iets met windkracht 5 geeft de voorspelling nu aan. Maar ach wat zijn voorspellingen...