april 11, 2017 · lopen

Marathon Rotterdam 2017

Nooit zou ik zo'n drukke marathon gaan lopen. Geef mij maar de kleinere rustigere loopjes waar zeg max een paar 100 deelnemers zich voor hebben ingeschreven. Geen heisa met al die mensen om je heen, geen toeters en bellen niets van dat alles. Zo heb ik me ook ingeschreven voor een redelijk grote loop, de 60 v Texel waar zo'n 600 deelnemers aan mee gaan doen. 60km over Texel hobbelen vereist echter wel een goede voorbereiding. En daar schort het de laatste tijd wat aan.

Sinds het niet starten op de SallandTrail wegens een lastige enkel loopt het nog niet zo makkelijk. Enorm tijdgebrek is een tweede oorzaak waardoor ik de afgelopen weken slechts twee keer per week kon trainen met een 30km op de 5tot50van krimpen als hoogtepunt. Echter ik vond dat ik nog een lange duurloop moest doen om te kijken of mijn lichaam haar goedkeuring kon geven aan mijn plan om een afstand te gaan lopen die net wat meer is dan die van een marathon.

En toen bood twee weken geleden iemand mij ineens een ticket to Rotterdam aan... Na lang twijfelen en enkele nachten er overheen te hebben geslapen heb ik uiteindelijk zijn aanbod afgeslagen. De aversie tegen de drukte won het van de wens om daar de duurloop te doen. De duurloop zou ik doen op een hiervoor speciaal vrij te nemen middag. Echter zoals het al met de hele voorbereiding gaat, liep ook die planning in de soep. Door diverse oorzaken lukt het niet om die dag zo'n 3 uur te lopen.

De dag er na de knoop doorgehakt, toch maar meedoen met Rotterdam. Het idee om daar te lopen had me toch wat geprikkeld. Misschien viel de mensenmassa uiteindelijk toch nog mee. Via via aan een ticket weten te komen en gestart met de voorbereiding... een paar dagen later was het namelijk alweer zo ver.

Zondagochtend 9 april met de eerste trein naar Rotterdam, alle spullen mee in m'n AK-UD3.0. De small edition, want voor de medium edition ben ik blijkbaar niet breed genoeg. Dus in korte broek om 07:15 naar het station lopen, in stijl natuurlijk dus ook over dit traject werd tijd opgenomen. Op het station bleek dat meerdere lopers hetzelfde idee hadden opgevat. Na een half uur treinen kwamen we aan op Rotterdam CS, startbewijs opgehaald en een plekje in de zon opgezocht om het niet te koud te krijgen.

Een drie kwartier voor starttijd toch maar m 'n startvak (wave 3) ingegaan. Bijzonder hoe zoveel mensen met hetzelfde doel samen staan maar toch ieder apart in hun eigen wereld lijken te zijn. Om 10:20 ging voor ons het kanon af en daar gingen we. De pacers voor 4 uur starten zo'n 20meter voor me. Ik had me voorgenomen om daar een beetje bij in de buurt te blijven maar dat was redelijk lastig. Een hele groep had zich datzelfde voorgenomen en dat werd me een beetje benauwd.

Bij de eerste spons/drankpost lukte het me om net voor de pacers te gaan lopen zodat ik wat meer ruimte om heen had. En voorts hobbelden we over de brug, continue allemaal mensen aan de kant, drumbands, beats noem het maar op, voldoende afleiding :) Tot zo'n 20-22 km liep het lekker, daarna kon ik moeilijker een tempo vasthouden. Elke kilometer ging ik net wat langzamer lopen. Gek wat dat psychologisch met je doet. Continue mensen die je inhalen en dat leek ik ook zo maar te accepteren.

Na kmpunt 25 ging het tempo nog wat meer omlaag, de eerste keren had ik mooi bij de laatste kraampjes mijn water kunnen krijgen, doordat ik nu met name rechts van de weg liep kwam ik nu meer in de knoei met andere lopers die bij het eerste het beste kraampje hun water wilden halen. Tactisch gezien nog duidelijk iets waar ik aan kan werken. Na 30km zakte het echt in, rond de Kralingse plas. Pas weer op de terugweg daarvan rond de 37km kon ik me herpakken en leek ik me niet meer stilzwijgend te accepteren dat iedereen sneller was.

Uiteindelijk op de Coolsingel terecht gekomen onder de finishboog door die wat mij betreft ook prima 1.5 kilometer eerder er had mogen staan. Totaal andere omstandigheden dan mijn eerste marathon, de zwarte marathon van Den Haag. Toch mooi om meegemaakt te hebben. Het lopen in een mensenmassa is toch heel wat anders dan in je eentje strijden op bijvoorbeeld de heide. Beide heeft zijn charmes, nu zorgen voor een goed herstel, op naar Texel!