webzwerver

wandering through the world (wide web)

Voorne's Duintrail 2018

Zondagochtend, vertrokken rond kwart over acht. Op weg naar Oostvoorne voor de Voorne's Duin Trail 2018. Een hoek van Nederland die ik nog nooit eerder had bezocht. Wegens een wegafsluiting net op tijd de afslag naar Dordrecht kunnen pakken om via een web aan asfalt en havenbedrijven naar Voorne te rijden. 

Surrealistisch wat de mens daar allemaal heeft neergezet. Diverse bedrijven, verlicht door de lampen, die allemaal voor mij onduidelijke functies hebben. Een bak asfalt en metaal neergekwakt door de mens. En hierdoor was ik op weg naar een beloofde mooie trail door het Voornse landschap.

Aangekomen bij de Brunotti Beach Bar zag ik aan de schuimkoppen en de vlaggen dat het behoorlijk hard waaide. Veel mensen liepen in lange broek, windjack, muts etc... Door de voorspelling van 12/13 graden had ik me meer gericht op korte kleding. Voor de zekerheid nog wel een windjack mee. 

Buiten leek het mee te vallen. Ik wilde gewoon starten met korte broek, kort shirt en verder handschoenen en armsleeves. Die laatste kunnen makkelijk omhoog en omlaag al naar gelang de behoefte. 

Om stipt 10:30 vertrokken we. Allereerst over een steiger al snel gevolgd door een modderig,glibberig paadje. Het type paadje waar mijn afgesleten Luna's eigenlijk niet meer op kunnen lopen. Kan volgens mijn ook niet als ze vol in profiel zijn, daar is een ander type voor nodig. Maar goed in eerste instantie schoot de stress door me heen als het 40km dit soort paadjes zijn ben ik zwaar de sjaak. Meteen gevolgd door een positievere gedachte: aan elk paadje komt een eind dus ook aan deze en vrolijk glibberde ik verder. 

Gelukkig kwam er ook een eind aan dit paadje. Al vrij snel liep ik alleen door echt een supergebied. Mooi bochtige paadjes die op en neer gingen door bos en duin. Na zo'n 8km was er al de eerste post. Even een moment rust genomen en hop weer verder. Ik liep steeds rond de 5:20 / 5:30, en dat overkomt mij niet vaak op een afstand rond de marathon of meer.

Na post 2 mochten we al snel het strand op, met een forse wind op de zijkant was het lastig om de goede stukken strand te vinden. Vaak zakten de voeten weg t/m de enkels in het natte zand. Na zo'n 5 km zandpret mochten we het strand verlaten om stukje verhard te lopen in de luwte. 

Vervolgens werden we weer de natuur in geleid. Via mooie paadjes en nog wat strand kwam ik weer bij Post 2 terug. Daar wederom even mijn tijd genomen om de laatste 14 km te lopen. Eigenlijk schiet een beschrijving van deze route al snel te kort. Het is eenvoudigweg super om er te mogen lopen. Al snel was het 40km punt bereikt.

De laatste 4km mocht ik nog vol gaan. Het duurde even maar ik kwam naar mijn gevoel wel op snelheid. Toen het net lekker begon te draaien kwam daar ineens weer zo'n glibberig paadje als in het begin.  Voor zover het kon als wegglijdend toch het tempo zo hoog mogelijk proberen te houden. Niet veel vaker heb ik eerder dit gevoel gehad. Het was gewoon een erg mooie dag om te lopen. 

Uiteindelijk erg tevreden de finish gepasseert. Geen blessures, naar het nu lijkt, opgelopen. Mooie nieuwe omgeving ontdekt en lekker gelopen. #topdag!


Tags: lopen

There are no comments yet...Kick things off by filling out the form below.

Leave a Comment

Leave this field empty: