webzwerver

wandering through the world (wide web)

Entries Tagged as offline

Brabantse Wal Trail 75km DGL (Did Get Lost)

» · »

De maandag after ... Waar moet ik beginnen. Ik heb al andere verslagen gelezen van mensen die deze trail ook hebben gelopen. Langzaam krijgt het ingewikkelde parcours en de verhangen of ontbrekende lintjes toch wel de overhand binnen het gevoel. En dat is eigenlijk zonde.

Was het dan geen ingewikkeld parcours? Het was een behoorlijk ingewikkelde parcours. Zeker als je alleen maar zwarte lijnen kan volgen op je GPS en je tegelijkertijd meerdere lijnen ziet staan maar geen idee hebt wat nu vooruit of achteruit is en/of je op de heenweglijn zit of toevallig op de terugweglijn bent uitgekomen.
Mijn strategie was op een gegeven moment bij twijfel rechtsafslaan. Dan zou ik uiteindelijk bij de finish uit moeten komen. Maar dat was al later in de race.

De Brabantse Wal Trail begon voor mij eigenlijk al op vrijdag. Met het OV vanuit Woerden naar de Stay Okay in Bergen Op Zoom. Voldoende leesmateriaal voor onderweg want volgens de reisplanner zou ik er minimaal 2,5 uur over doen (van deur tot deur).
En zo kwam ik uiteindelijk in het donker volgens planning aan in de stay-okay waar ik de sleutel van m'n kamer kreeg, mijn startnummer kon ophalen en de interne mens even wilde voeden.

Dat laatste was nog niet het geval na de maaltijd, maar om nu twee porties achter elkaar te bestellen vond ik wat ver gaan. Iets eerder op het pad had ik een friterie gezien dus het idee om nog wat vet naar binnen te werken klonk wel aanlokkelijk. Daar aangekomen bleek deze ten helaas al dicht. Vervolgens maar bedacht dat ik me er bij neer moest leggen en m'n bed op orde gemaakt waarna ik voor een kop koffie naar de algemene ruimte ging.

Meerdere mensen waarvan ik het vermoeden had lopers te zijn zaten daar al en langzaam ontspon zich een gesprek waar steeds meer mensen aan deelnamen. Mooi om gelijksoortige loopgekkies tegen te komen. Afstand en ervaring maakte niet uit, gedeelde passie veel meer.

Na de organisatie nog even mee te hebben geholpen met een tweetal tenten opzetten voelde ik dat het tijd werd om te gaan slapen. 22:00 en ik had het gehad, het moet ook niet gekker worden :). Vrij snel in slaap gevallen om 05:45 gewekt te worden door de wekker. Telefoon en horloge uit hun respectievelijke opladers gehaald, alles voor 100% opgeladen. Snel aangekleed, tas ingeleverd en naar het ontbijt getogen. Daar leek het wel of ik de laatste was (van de 75km lopers) die aan tafel aanschoof.

Echt ontbijten lukte niet, ik ben geen ontbijter, de vriendelijke man van de stay-okay bood nog wel aan dat we een lunchpakket in een papieren tasje mochten meenemen. Ik had geen idee hoe ik dat in m'n rugzak mee zou moeten nemen, hij had daar waarschijnlijk ook niet over nagedacht. Dus ik heb m vriendelijk bedankt.

Om 07:00 scherp gingen we na een korte introductie op pad, om na een paar honderd meter direct fout te lopen met de gehele groep waardoor we na circa een kilometer weer bij de Stay-Okay uitkwamen. Daar was ik op zich best blij mee, want het zou dan wellicht goed komen met het aantal kilometers. Mijn stiekeme hoop was om vandaag een 80km te lopen (de route was goed voor 78km).

En in het donker gingen we op pad, lichtjes voor me uit. In dat eerste uur heb ik sommige mensen meerdere keren ingehaald. Toen al bleek dat de route door zijn vele lussen makkelijk fout geinterpreteerd kon worden. Na circa 15km kwamen we bij post3 aan. Op navraag bleek dat Post 1 de stay-okay was en Post 2 alleen voor de 100kmlopers was.

Daarna liepen we in een wirwarparcours over de zogeheten "Hel van Huijbergen". Gelukkig liep ik toen samen met een Belgische dame die over een erg goede GPS beschikte waardoor we foutloos een keer of 3/4 achter elkaar over dezelfde heuvel werden gestuurd. Zo'n zelfde situatie ontstond even later op een zandhelling.

Langzamerhand liep ik vanaf kmpunt 20 wat uit op het groepje wat zich had gevormd. Rustig doorlopen en genieten vertrouwend op mij GPS liep ik lekker door. Om de 10km een dadel en om de 5/15km een vijg etend ging het lekker. Op zo'n 40km besefte ik me terdege dat ik nu pas op de helft was. Bij de post van 45km gaf mijn horloge al 48km aan. Het verschil wat de organisatie had opgegeven was ook 3km. Of ik die 3km nu al had gehad of dat ik 3km nu al extra had gelopen was wel een mentaal dingetje.

Maar goed rustig doorhobbelend kwam ik weer bij de stay-okay aan. Inmiddels weer in de regen. Mijn energieniveau ging wat omlaag, kreeg het toch wat koud, dus niet al te lang staan bij de post en weer door. Ik kreeg daar te horen dat ik de 3e 75km loper was. Nog nooit eerder op een derde plek gelopen dus dat gaf wel energie. Geen tijdregistratie bij deze trail maar toch...

Langzamerhand kreeg ik toch wat meer problemen met mijn maag. Met wat meer wandelen  probeerde ik daar meer controle over te krijgen wat uiteindelijk weinig effect had. Op post 65km zaten twee vrijwilligers in de regen (onder een tent) met een gezellig techno (oid) muziekje op. Even gepraat, even gelachen en weer door. Ik hoorde dat ik enkele minuten achter nummer 2 lag. Waarom ook niet dacht ik...
Even verder op was het bos volledig geel gekleurd met herfstbladeren. De regen kwam op dat moment hard naar beneden en ik hobbelde daar ... fantastisch!

Een volgende blik op mijn GPShorloge leerde mij dat het ..:.. uur was. Dat was gek want ik had geen tijd geprogrammeerd op mijn displays. En wat deed dat slotje daar in beeld? Ik realiseerde me dat de batterij zo goed als leeg was en de GPSfunctionaliteit was uitgevallen. Met nog een kleine 10km voor de boeg was dat best een tegenslag.

Ik had al weinig vertrouwen in de lintjes aangezien de GPS en de lintjes regelmatig niet overeenkwamen ofwel er waren lintjes weggehaald. Op goed geluk ging ik verder maar moest naar 1 km mezelf wel als verdwaald beschouwen. Teruggaan is voor mij erg lastig dus hoopte ik met mijn telefoon de weg te kunnen vinden.

Door de kou en de natheid waren mijn vingers verkleumd en reageerde mijn telefoon niet zoals normaal (ik kon niet van het ene naar het ander scherm swipen). Dus daarop ook geen navigatie. Vervolgens had ik het plan opgevat om de eerste de beste persoon aan te spreken of hij / zij mijn telefoon wilde bedienen en zo alsnog navigatie te krijgen. Wel de persoon die ik vond wist niet goed waar ik het over had maar wel behulpzaam,

Echter hij kreeg mijn telefoon ook niet op het goede scherm en hij mompelde iets van "het zal wel aan het weer liggen". Daar had ik me nog niet bedacht ... en besloot om voor een reboot te gaan. Na de reboot kwam er weer leven in mijn telefoon en vervolgens mbv Google Maps de weg terggevonden. Tevens nog een poging gedaan om deze afstand op te laten meten via Endomondo maar die heeft alleen een tijdsregistratie gedaan en geen afstand.

Uiteindelijk denk ik toch iets meer dan 75km gelopen en geeindigd met een raar onbevredigend gevoel. Het ging niet meer super (met mijn maag) maar ik liep nog wel, had het ontzettend naar mijn zin en dan is het vreemd om de route niet helemaal uit te kunnen lopen. Een mooie ervaring die voldoende leermomenten met zich meebrengt voor een volgende trail. Super enthousiaste organisatie met een enorm mooi gebied waarin volop getraild kan worden. Tx!

klik

» · »

De tweede wekker is gegaan. Je ligt nog even in bed. Je neemt geen pijn waar in je enkel en draait langzaam je voet. Een felle korte pijnscheut schiet door je enkel omhoog naar je hersenen gevolgd door een naar het lijkt ietwat verschuivende spier/pees die *klikt*. 

Je voelt het direct ... het is de juiste klik. Het zit weer op de goede plaats. Op deze klik moest gewacht worden. Nu langzamerhand de spieren weer gaan belasten zodat alles wel op zijn plaats blijft. Eén minder functionerend onderdeel verdwenen, nog één te gaan.

6e 1e halfzware 11.02.2017

» · »

05:30 gaat de wekker af. 'Gekkenwerk' is het eerste wat ik denk, gevolgd door een meer positieve gedachte 'dit wordt de mooiste loop van mijn leven'. Na nog 1 minuut hierover te peinzen sta ik op. 06:00 moet ik vertrekken. Een half uur om alles nog even te doen.

Stil loop ik de trap af waarna ik mijn zoon, die zijn spullen aan het pakken was om te gaan werken, onbedoeld enorm laat schrikken. Door zijn oortjes hoorde hij niets... Die oortjes ... #grr. Enfin nog even inloggen op werk om te controleren of de bestandsmigratie een beetje wilde vlotten. Laatste updates aan collega's gegeven en nu dan toch echt snel opschieten.

Alle spullen achterin, wat eten voorin en hop ... op weg naar Heerlen! Eerste uur ging lekker vlot. Na Eindhoven was er echter geen snelwegverlichting meer en ging een ware blizzard aan. Halfslaperig rijden op een onbekende weg, in het donker tegen de sneeuw in... dat riep om koffie :). Korte pitstop waarbij mijn Luna's voor het eerst kennis konden maken met sneeuw. Tegelijkertijd besefte ik dat mijn tenen wellicht die sneeuw niet zo leuk zouden gaan vinden. Na de koffiebreak werd het al snel lichter wat het rijden net iets meer ontspannen maakte.

Aangekomen in Heerlen bij de lokale voetbalvereniging werd ik warm ontvangen door Willem en Annemarie. Voor de 6e keer organiseren ze deze loop. Voor het eerst mag ik deelnemen. Mooi aan zo'n kleinschalige loop is het gemoedelijke karakter. Willem en Annemarie hebben een vaste klantenkring in de loop der jaren opgebouwd, want iedereen lijkt elkaar te kennen. Met een camper en een stel andere auto's werden we vervoerd naar de startplaats, Het Hijgend Hert bij Vijlen waar een streep werd getrokken wat de officiële start was.

Mooi dat een lijn in het bos kan voldoen aan de behoefte om een 'echt' startpunt te hebben. Zonder start ... geen finish.

Al vrij snel liep ik in een groep mee die duidelijk te snel voor mij liep. Doordat ze regelmatig foutliepen kon ik steeds weer even aanhaken. Na 7km besloot ik om ze ook echt maar te laten gaan en zo hobbelde ik een paar 100m achter ze aan naar de eerste rustpost. Ondertussen al twee keer uitgegleden. Mijn Luna's hadden niet het profiel wat nodig is om van natte/glibberige hellingen af te rennen. Een extra uitdaging dus om in balans te blijven :).

Limburg is mooi. De paadjes die Willem voor ons heeft uitgekozen leiden ons langs achtertuinen, door weilanden, modderstroken en ook nog gewone zandweggetjes, asfalt en vele bospaden. Super om dit zo mee te maken. Genieten en afzien. Ik had voor deze loop gekozen vanwege het aantal hoogtemeters, en dat voelen mijn benen (de dag erna) behoorlijk. Na post 1 kwam ik in een groepje terecht wat het net wat rustiger aan deed dan groepje 1. Meer mijn tempo. Hierin zaten twee lopers die duidelijk net iets sterker waren.

Na post 3 besloten we om op te splitsen. Die twee heren gingen hun tempo lopen, en wij vieren zouden onder begeleiding van mijn navigatie'skills' verder hobbelen. Het was een internationaal gezelschap van een Schot (nee geen Engelsman), een Duitser en twee Nederlanders. Mooi al die verhalen over lopen die ik misschien ooit een keer ga lopen. Post 4 voorzag ons in erwtensoep wat als een klein geschenk uit de hemel kwam. Super die verzorging!

Het beste was er duidelijk in ons groepje van af. Regelmatig wachten we op elkaar onder het motto 'samen uit, samen thuis'. En dat lukt uiteindelijk, na een naar klimmetje in de laatste kilometer konden we gevieren nog even aanzetten om in stijl te finishen. Daar bij de voetbalkantie moesten de schoenen uit vanwege de modder. Voor mij betekende dat dus de Luna's en de sokken uit. Even lekker bijkomen, certificaat gekregen en daarna direct door naar Bussum om wedstrijd van dochter te coachen.

Een mooie dag.

 

blind typen

» · »

Een gesprek aan tafel..

De jongste: ik kan blind typen..
Onderbroken door de middelste: ja dat is niet zo moeilijk
Oudste valt de middelste bij: iedereen kan blind typen
De jongste: maar ik heb mijn typecursus niet afgemaakt
Ouder: jullie hebben alledrie een typecursus gehad, dus blind typen moeten jullie alledrie kunnen.
Oudste: nee hoor dat heb ik niet op de typecursus geleerd.
Ouder: tuurlijk wel dat heb je wel op je cursus gekregen.
Oudste: ik heb het over blind typen op m'n mobiel

PATS denk ik, daar slaat zo'n generatiekloof ineens weer hard toe

 

gevaarlijk werk

» »

Na het doorspitten van een rondje feeds blijven de volgende tabs open staan waaronder een infographic aangaande de dodelijkste banen in Amerika. Hieruit blijkt dat vissers de meeste kans hebben om te overlijden tijdens hun werk. Administratief financieel werk is het minst gevaarlijk.

Vuilnismannen zijn veel in het verkeer aanwezig, vandaar dat ze hoog genoteerd staan in het lijstje. Opvallend is dat piloten nog hoger in het rijtje staan.  Dit terwijl het verhaal altijd gaat dat de luchtvaart zoveel veiliger is dan transport op de weg oid.

In Nederland loop je volgens VCA Nederland als timmerman het meeste kans op een ongeval. Uberhaupt het werken in de bouw staat stijf op 1 volgens arbo-online.