webzwerver

wandering through the world (wide web)

Entries Tagged as offline

klik

» · »

De tweede wekker is gegaan. Je ligt nog even in bed. Je neemt geen pijn waar in je enkel en draait langzaam je voet. Een felle korte pijnscheut schiet door je enkel omhoog naar je hersenen gevolgd door een naar het lijkt ietwat verschuivende spier/pees die *klikt*. 

Je voelt het direct ... het is de juiste klik. Het zit weer op de goede plaats. Op deze klik moest gewacht worden. Nu langzamerhand de spieren weer gaan belasten zodat alles wel op zijn plaats blijft. Eén minder functionerend onderdeel verdwenen, nog één te gaan.

6e 1e halfzware 11.02.2017

» · »

05:30 gaat de wekker af. 'Gekkenwerk' is het eerste wat ik denk, gevolgd door een meer positieve gedachte 'dit wordt de mooiste loop van mijn leven'. Na nog 1 minuut hierover te peinzen sta ik op. 06:00 moet ik vertrekken. Een half uur om alles nog even te doen.

Stil loop ik de trap af waarna ik mijn zoon, die zijn spullen aan het pakken was om te gaan werken, onbedoeld enorm laat schrikken. Door zijn oortjes hoorde hij niets... Die oortjes ... #grr. Enfin nog even inloggen op werk om te controleren of de bestandsmigratie een beetje wilde vlotten. Laatste updates aan collega's gegeven en nu dan toch echt snel opschieten.

Alle spullen achterin, wat eten voorin en hop ... op weg naar Heerlen! Eerste uur ging lekker vlot. Na Eindhoven was er echter geen snelwegverlichting meer en ging een ware blizzard aan. Halfslaperig rijden op een onbekende weg, in het donker tegen de sneeuw in... dat riep om koffie :). Korte pitstop waarbij mijn Luna's voor het eerst kennis konden maken met sneeuw. Tegelijkertijd besefte ik dat mijn tenen wellicht die sneeuw niet zo leuk zouden gaan vinden. Na de koffiebreak werd het al snel lichter wat het rijden net iets meer ontspannen maakte.

Aangekomen in Heerlen bij de lokale voetbalvereniging werd ik warm ontvangen door Willem en Annemarie. Voor de 6e keer organiseren ze deze loop. Voor het eerst mag ik deelnemen. Mooi aan zo'n kleinschalige loop is het gemoedelijke karakter. Willem en Annemarie hebben een vaste klantenkring in de loop der jaren opgebouwd, want iedereen lijkt elkaar te kennen. Met een camper en een stel andere auto's werden we vervoerd naar de startplaats, Het Hijgend Hert bij Vijlen waar een streep werd getrokken wat de officiële start was.

Mooi dat een lijn in het bos kan voldoen aan de behoefte om een 'echt' startpunt te hebben. Zonder start ... geen finish.

Al vrij snel liep ik in een groep mee die duidelijk te snel voor mij liep. Doordat ze regelmatig foutliepen kon ik steeds weer even aanhaken. Na 7km besloot ik om ze ook echt maar te laten gaan en zo hobbelde ik een paar 100m achter ze aan naar de eerste rustpost. Ondertussen al twee keer uitgegleden. Mijn Luna's hadden niet het profiel wat nodig is om van natte/glibberige hellingen af te rennen. Een extra uitdaging dus om in balans te blijven :).

Limburg is mooi. De paadjes die Willem voor ons heeft uitgekozen leiden ons langs achtertuinen, door weilanden, modderstroken en ook nog gewone zandweggetjes, asfalt en vele bospaden. Super om dit zo mee te maken. Genieten en afzien. Ik had voor deze loop gekozen vanwege het aantal hoogtemeters, en dat voelen mijn benen (de dag erna) behoorlijk. Na post 1 kwam ik in een groepje terecht wat het net wat rustiger aan deed dan groepje 1. Meer mijn tempo. Hierin zaten twee lopers die duidelijk net iets sterker waren.

Na post 3 besloten we om op te splitsen. Die twee heren gingen hun tempo lopen, en wij vieren zouden onder begeleiding van mijn navigatie'skills' verder hobbelen. Het was een internationaal gezelschap van een Schot (nee geen Engelsman), een Duitser en twee Nederlanders. Mooi al die verhalen over lopen die ik misschien ooit een keer ga lopen. Post 4 voorzag ons in erwtensoep wat als een klein geschenk uit de hemel kwam. Super die verzorging!

Het beste was er duidelijk in ons groepje van af. Regelmatig wachten we op elkaar onder het motto 'samen uit, samen thuis'. En dat lukt uiteindelijk, na een naar klimmetje in de laatste kilometer konden we gevieren nog even aanzetten om in stijl te finishen. Daar bij de voetbalkantie moesten de schoenen uit vanwege de modder. Voor mij betekende dat dus de Luna's en de sokken uit. Even lekker bijkomen, certificaat gekregen en daarna direct door naar Bussum om wedstrijd van dochter te coachen.

Een mooie dag.

 

blind typen

» · »

Een gesprek aan tafel..

De jongste: ik kan blind typen..
Onderbroken door de middelste: ja dat is niet zo moeilijk
Oudste valt de middelste bij: iedereen kan blind typen
De jongste: maar ik heb mijn typecursus niet afgemaakt
Ouder: jullie hebben alledrie een typecursus gehad, dus blind typen moeten jullie alledrie kunnen.
Oudste: nee hoor dat heb ik niet op de typecursus geleerd.
Ouder: tuurlijk wel dat heb je wel op je cursus gekregen.
Oudste: ik heb het over blind typen op m'n mobiel

PATS denk ik, daar slaat zo'n generatiekloof ineens weer hard toe

 

gevaarlijk werk

» »

Na het doorspitten van een rondje feeds blijven de volgende tabs open staan waaronder een infographic aangaande de dodelijkste banen in Amerika. Hieruit blijkt dat vissers de meeste kans hebben om te overlijden tijdens hun werk. Administratief financieel werk is het minst gevaarlijk.

Vuilnismannen zijn veel in het verkeer aanwezig, vandaar dat ze hoog genoteerd staan in het lijstje. Opvallend is dat piloten nog hoger in het rijtje staan.  Dit terwijl het verhaal altijd gaat dat de luchtvaart zoveel veiliger is dan transport op de weg oid.

In Nederland loop je volgens VCA Nederland als timmerman het meeste kans op een ongeval. Uberhaupt het werken in de bouw staat stijf op 1 volgens arbo-online.

10 strooiwagens, een beetje regen maar geen gladheid

» · »

sMiddags wijs geweest en niet aan t bier gegaan op een verjaardag met de gedachte in m'n achterhoofd dat ik deze week nog een rondje moest lopen. Snel na t 'rondje hond' me omgekleed onder het motto beter een laagje teveel dan te weinig. Dit had tot resultaat dat ik vrijwel al mijn 'loopkleding' aan had. 1 lange broek over een 1 korte, 1 shirt en 2 shirts met lange mouwen. M'n Buff op/om m'n hoofd zodat ik echt geen modeshow meer hoefde te lopen. Nope mijn catwalk lag buiten.

En buiten was het rustig. Zal zeker te maken hebben met het tijdstip en het weer.  Vrijwel niemand op straat behalve een tiental strooiwagens die hard bezig waren om de weg stroef te houden. Op voorhand een zeer goed gevoel over mijn conditie en fysieke gesteldheid. Tijdens de loop ging het echter niet automatisch. Bepaalde stukken echt lekker gelopen, op andere stukken had ik het gevoel om echt te moeten werken.  M'n kuiten / achillespezen protesteerden continue lichtjes. Het ging zeker niet vanzelf al heb ik ook niet enorm mijn best gedaan om aan te zetten. Voor het eerst dit jaar weer meer dan 10km. Dat was het doel, naast het hoofddoel om heel te blijven.