webzwerver

wandering through the world (wide web)

Entries for month: June 2021

MiMil'Kil - J-8

» »
Daar zit ik dan. Deelnemers te bestuderen. Erg leuke races komen voorbij met indrukwekkende uitkomsten qua kilometers. Het lijkt wel of d-u-v traag is als ik de resultaten bekijk. Zoveel data moet opgevraagd worden.
Al mijn toekomstige medelopers lijken erg ervaren te zijn. In ieder geval hebben ze een stuk meer ervaring als ik. Op zich is dat geen probleem. 

Het is geen probleem omdat ik het niet zie als wedstrijd tegen anderen. Ik ga niet naar Frankrijk om daar te laten zien dat ik de snelste ben. Die invalshoek heb ik al niet in Nederland. Dus waarom zou ik dat in Frankrijk wel doen. 
Het is ook geen probleem omdat ze waarschijnlijk beter weten om te gaan met de omstandigheden waar we te maken mee krijgen. Enige onbevangenheid in het leven is goed.

Aan de andere kant is het natuurlijk wel een uitdaging (ja we denken in uitdagingen, niet in problemen). De hoeveelheid ervaring van de deelnemers zegt iets over hetgeen gevraagd wordt. Althans het zegt iets over het moment waarop lopers denken dat het een goed idee is om hieraan mee te doen. Maar ja één keer moet de eerste keer zijn.

Het zal een mooie tocht worden. Het zal veel van ons gaan vragen. Erwin als begeleider, ik als loper. Ik heb er zin in. Maar ook weer niet. Waar zou ik zin in moeten hebben? Het is voor mij een volledig blanco blad. Ik weet totaal niet waar ik aan ga beginnen. Wat dat betreft ga ik verder buiten m'n comfortzone dan ooit.

Net als (touw)klimmen wat ik leerde in klas 6 van de basisschool. Je houdt je vast aan drie punten. Je beweegt daarna met 1 punt. Je houdt je altijd met twee punten vast. Met één ga je op zoek naar het volgende vaste punt. Zo klim je. 
Deze les is me altijd wel bijgehouden. Met enig blind geloof bouw ik hier op. Het is vrij veilig om hier op te bouwen. Deze gedacht is gestoeld op zekerheid en op veiligheid.

Nu op weg naar de MiMil'Kil zijn er echter weinig zekerheden. Ik heb twee benen en Erwin in een camper. Dat zijn twee zekerheden. De route, de temperatuur, de heuvels zijn factoren waarop geen invloed uit te oefenen is. Eigenlijk is dat ook een zekerheid. Je weet dat je er niets aan kan doen. Je weet alleen dat je er mee om moet gaan. 
Grote afstanden worden stapje voor stapje afgelegd. 

Zekerheden worden gecreëerd en gevoed door kleine succesjes. Elke dag, elke marathon, elke halve, elke 10km is een mijlpaal. Elke stap is er één. Als ik dat gewoon vol hou kom ik vanzelf bij de finish. Dat is een zekerheid. Zo is er eigenlijk maar één uitkomst mogelijk.

MiMil'Kil - I'm in

» »

15 mei - exact 7 dagen geleden na de afronding van Pelgrimspad ontvang ik een appje van Erwin. Of ik zin had in een loopje in Frankrijk. Een link volgt naar een facebook-pagina met wat meer informatie over de MiMil'Kil. Ik ken de loop niet - dus nieuwsgierig als ik ben klik ik op de link en ga lezen.

Het blijkt een non-stoploop te zijn van Lignac naar Lodeve. Ik weet niet goed wat ik me moet voorstellen bij een non-stoploop. Ik zie dat het in Juli is. Ben nog vol in het herstel en het nagenieten van het Pelgrimspad. Enkele pijntjes zijn nog niet weg. M'n hoofd heeft nog niet alle ervaringen verwerkt. Waarom zou ik direct zo snel aan zo'n avontuur beginnen? Ik hou niet van warmte. Ik ben op geen enkele manier getraind in hoogtemeters. Het Pelgrimspad zou mijn hoogtepunt van het jaar zijn. Wat zou mijn gezin er van vinden?

Allemaal vragen die door m'n hoofd spookten. Ik sluit de FB-pagina af en leg m'n telefoon weg. Dit is wel direct een stap serieuzer dan het Pelgrimspad. Mijn hoofd schuift het idee langzaam aan de kant. Als ik wil gaan slapen lijkt het voorstel echter niet mijn hoofd te willen verlaten. Erwin is een erg ervaren etappe-loper. Hij wil er graag heen en zoekt lopers die met hem mee willen.

16 mei - unieke kans. Het besef daalt in dat dit misschien niet eens zo'n heel gek idee is. Door de corona en de voorbereiding op het Pelgrimspad ben ik nooit in een betere conditie geweest dan nu. 2020 was een topjaar qua kilometers. Ik heb de training redelijk goed kunnen voortzetten in het begin van 2021. Het Pelgrimspad ging eigenlijk zonder hele grote problemen. Als ik ooit zo iets wil doen als een buitenlandse etappeloop / nonstoploop dan is dit wel een enorm unieke kans en kansen moet je niet laten liggen.

17 mei - Ik besluit het om het eens voorzichtig in de groep te gaan gooien. Of ze het zien zitten om nog een weekje zonder mij door te komen. De kans wordt mij gegund. Er is ruimte om iets te gaan doen. Ik geef aan bij Erwin dat ik serieus geïnteresseerd ben. Maar dat ik nog met veel vragen zit. Hij weet alle vragen snel te beantwoorden - dat geeft vertrouwen. Wat dat betreft kennen wij elkaar ook (nog) niet goed. Is ook iets wat het proces een extra dynamiek geeft / gaat geven. Ik vraag nog een dag bedenktijd. Erwin kan dat regelen door zijn goede contacten met de organisator.

18 mei - Het zaadje is geplant. In m'n hoofd ben ik al aan het voorbereiden. Toch nog even alle voors en tegens op een rij. Hitte is niet mijn vriend. Heuvels ben ik niet gewend. Erwin en ik kennen elkaar niet goed. Ik ga afhankelijk zijn. We gaan allebij afhankelijk van elkaar zijn. Anderzijds: het is maar 50km langer in één dag minder dan het Pelgrimspad. Het Pelgrimspad ging super. Het is en blijft een unieke kans. Ik hak de knoop door en stuur een appje - I'm in - onder het motto wie nooit wat probeert komt nergens. Vrij snel daarna hebben we telefonisch contact. Erwin ziet het helemaal zitten. Hij heeft veel meer ervaring dan ik wist in het begeleiden van mensen. Dat voelt goed. We gaan samen een avontuur aan.