webzwerver

wandering through the world (wide web)

clubje - marathonplus

» »

De kogel is door de kerk. Ik ben lid geworden van een loopclubje. Van de week voor het eerst een loopschema mogen ontvangen. En wat voelde het belangrijk. Mijn eerste training in opdracht van een 'echte' looptrainer. Niet gewoon meer lopen en kijken hoe het gaat volgens mijn eigen afgeleide van een trainingschema wat ik ergens heb gedownload. Nee nu ging het ergens om. Er moest een opdracht worden uitgevoerd ...!  Nou zo heftig was het ook niet maar het voelde toch anders. Lopen op hartzones ingesteld op bepaalde tijd. Mooi hoor! Eerste training nu achter de rug, ging lekker, op naar de volgende!

SallandTrail 2018

» »

Dit jaar wederom me ingeschreven voor de Sallandtrail. Net als in 2017 voor de 75km met als enige verschil dat ik nu niet in de voorbereiding geblesseerd ben geraakt. Zaterdag 10 maart moest het gaan gebeuren.

In voorbereiding op deze tocht heb ik de schema's die ik ook gebruikt heb voor de 60 van Texel gebruikt. Deze schema's staan op hun website en zijn goed aan te passen aan je eigen snelheid/wensen. Niet dat ik veel andere schema's heb dus hiermee moest ik het gewoon doen.

Ook in deze voorbereiding me niet het schema stipt hebben kunnen volgen. Ik kwam wel een aantal weken verder bij de 60 van Texel. Dus dat is een vooruitgang :).

Omdat de SallandTrail in de versie van 50 en 75 kilomter respectievelijk na 25 en 50km terugkomt op het start/finishpunt had ik me vooraf ingeprent dat het een wedstrijd/tocht zou gaan worden die pas na 50 kilometer zou gaan meetellen.

Deze opzet slaagde. Geen moment van twijfel na de 50 kilometer of ik uit zou stappen. Het was op dat moment 'gewoon' een kwestie van afmaken zoals ik tegen mijn loopmaatje voor die dag Jochem zij.

Aan de start stonden wij ineens naast elkaar op moment dat het signaal ging. Het was overigens een wat rommelige start doordat ik ineens iemand met Luna's tegenkwam en andere bekenden (Leo van insta was speciaal eerder gekomen om andere insta-lopers te ontmoeten) waardoor ik minder dan een minuut had om mijn horloge te starten. Bertus was al aan het aftellen ik met mijn horloge aan t prutsen en Jochem die uit het niets verscheen.

We hadden al een paar eerder loopjes deels samengelopen. Zonder het verder daar over te hebben starten we gezamenlijk en bleven uiteindelijk de gehele tocht bij elkaar. Prettig om met iemand te lopen die op ongeveer dezelfde golflengte zit. Af en toe een opmerking was voldoende voor vandaag. Het tempo wat we aanhielden bleek goed te matchen met onze fitheid en we hadden beide even zwaar tegen de heuvels op.

Na de start kwam ik wat moeizaam op gang. We liepen over single-tracks in een menselijke file door de bossen heen. Daarna rekte de groep wat op. Na verzorgingspost 1 begon het beter te lopen. Ik kon wat meer ontspannen en naar mijn gevoel vlogen we naar verzorgingspost 2 op 20km.

De temperatuur begon al behoorlijk op te lopen en naderhand moest ik concluderen dat de zon behoorlijk zijn best had gedaan omdat de huid toch wat rood is geworden. Het rondje Lemelerberg was wel heftig. We werden geleidt naar diverse uitzichtspunten. Eén ding wat uitzichtspunten gemeen hebben is dat ze altijd op de top van een heuvel liggen. Die werden langzamerhand wat moeilijker te bedwingen :).

Er zat toen zo'n 34km op en we togen op de finish van het beginstuk af. Langzamerhand begonnen we ook wat 50km lopers in te halen. Na een tochtje door drassige weilanden doken we weer de bossen in. Dat liep voor mij weer een stuk beter. De maagkrampen die ik vrijwel continue had kreeg ik meer onder controle door me te richten op het ontspannen lopen. Steeds hetzelfde riedeletje mompelde ik: rug recht, schouders omlaag, armen/handen ontspannen.

Op het 50km punt hebben we even goed onze rust genomen. Klein beetje cola, klein beetje chips een winegum en verder! Nu zou het echte werk gaan beginnen. We kwamen heel moeizaam op gang. Het MTB-pad wat ik me nog erg goed wist te herinneren van twee jaar geleden mochten we ook weer nemen. Deze keer ineens goed lopen bij het tunneltje en de bossen in. Het tempo zakte gruwelijk maar na circa 5 kilometer begon het toch weer te lopen.

Continue was het stuivertje wisselen met een stel andere lopers. Als iemand slecht zat was het wandelen. Bij een opleving ging het tempo ineens omhoog. Bij 55 kilometer moesten we nog slechts 20 te gaan. Ik was al aan het aftellen. Enigzins licht in het hoofd gingen we door en door. Ontspannen lopen was ineens erg makkelijk. Ik wist het zeker vanaf dat moment we gaan het halen!

Met nog een post (onder meer bemand door Salif) en als laatste een post op 70km onder meer bemand door Babs was het prettig om even te rusten. Temperatuur was ondertussen wel weer wat naar beneden gegaan. Volledig bezweet voelde de wind vrij fris aan.

Na de laatste post had ik me voorgenomen om 2km door te lopen, 1km rust te pakken en daarna 2km weer door te lopen. Dat werd net wat anders alsof we de finish roken. We konden redelijk tempo maken en stampten lekker door. Opeens was daar de weg, gevolgd door het tunneltje. Na nog circa een kilometer door de bossen kwam zwembad 'het Ravijn' al weer in zicht.

We behaalden de eindstreep in iets van 8 uur en 15 minuten. Daarna nog met verschillende mensen gesproken. Mooi om ieders ervaringen te horen. Bertus en alle vrijwilligers bedankt!

8.79km met het hoofd in Salland

» »

8.79 kilometer gelopen met het hoofd in Salland. Het laatste rondje voordat zaterdag de SallandTrail gaat beginnen. Een jaar later voor mij dan gewenst maar daar denk ik nu niet aan. 

De focus is er, de gedachten zijn bij de Sallandse Heuvelrug. Elke stap die ik doe is er een om mijn doel te bereiken. Uitlopen van de 75km versie. Niets meer Niets minder. Er is maar 1 manier. Eén rechte weg via eerst een 'rondje' van 50 en daarna een rondje van 25 km naar de finish.

Na 50km op het eindpunt komen en weten dat je verder moet om de gehele afstand te volbrengen. Ik heb er zin in. De hele week al. In mijn gedachten loop ik al over de paden die Bertus en companen hebben uitgekozen.

Mooi hoe zo'n laatste rondje voor 't echte werk' volledig in het teken staat van de volgende loop. Geen moment bezig geweest met het moment. Bodycheck gedaan of alles klaar is voor zaterdag. Niet alle pijntjes zijn weg maar dat geeft niet. Het voelt niet als onoverkomelijk.

In tegenstelling tot de meeste loopjes razen deze keer in m'n hoofd de gedachten. Eigenlijk ben ik al helemaal klaar voor. Feitelijk moet er nog wel wat gebeuren. Net nog even wat anti-chafe spul gekocht. Nooit eerder gebruikt alhoewel dat regelmatig nodig was. Twijfel nu of het praktisch is om dit middel voor het eerst te gebruiken tijdens zo'n event. Voedsel moet ik ook nog ergens scoren. 
Kleding en Luna's liggen als het ware klaar.

Bijna vergeten te genieten van het loopje. Ik kijk omhoog, de lucht zwart, orion schijnt helder, de wind waait het is een beetje fris. Superweer om te lopen. Super om eindelijk zo dichtbij mijn doel te zijn.

SallandTrail... here I come!!

Sjravele deel 1

» »

Na het debacle van de Hivernaltrail waarbij na circa 5km mijn sandaal aangaf dat het genoeg was na circa 2600km te hebben meegedraaid was ik toch behoorlijk zenuwachtig voor de Sjravele.
Sjravele, Limburgs voor moeizaam bewegen / ploeteren. Organisator Willem Mütze van funrunner.nl was lichtelijk teleurgesteld door de vorst aangezien de grond behoorlijk was bevroren en wij het zonder de modder zouden moeten doen.
Mooi hoor het plezier waarmee Willem ons de modder in zou willen sturen. Mij komt het iig helemaal niet verkeerd uit wetende dat de Luna's geen optimaal profiel hebben voor modderpaadjes.

Enfin rond 09:05 vertrokken we met een man/vrouw of 50. Volgens mij het grootste deel ging voor de ultra. Na een paar honderd meter voelde ik al dat 1 sandaal nog wat moest worden bijgesteld. Per slot van rekening nog relatief nieuwe sandalen met slechts een kleine 120km op de teller. Even aan de kant van de weg wat lopen prutsen. Het riempje hoefde maar een halve centimeter strakker worden getrokken. En het zet meteen een stuk beter.

De laatste loper was mij ondertussen ook gepasseerd en er niet van uitgaande dat ik ook nog maar iemand in zou halen legde ik me neer in het lot dat ik met name alleen zou lopen. Dat was op zich ook de bedoeling als training voor de SallandTrail. Toch bleek ik al redelijk snel weer wat mensen op te kunnen pikken / in te halen. Meer uit overtuiging dat ik alleen zou lopen bleef ik vervolgens achter een groepje van circa 10 lopers hangen. Heuvelop wist ik toch ongemerkt aan te klampen om vervolgens me te richten op een volgend groepje van circa 5 lopers.

Bij de eerste verzorgingspost na circa 12km kwam eigenlijk alles weer samen. Daar ontdekte ik ook wat lopers van vorige edities waarvan ik wist / hoopte dat ik hun tempo redelijk zou bij kunnen houden. Toch wat meer daar op gericht want alleen is ook maar alleen werd er een groepje van circa 5 man gevormd. Al snel bleek dat er meerdere GPX-tracks in omloop waren. Gelukkig had ik de goede gedownload, althans degenen die overeen kwam met de witte pijlen die Willem had uitgezet / uitgetekend toen hij de route had voorgelopen.

Bij de tweede post was het wisselpunt voor de marathon en de ultra. Wij kregen daar te horen dat iedereen mocht kiezen voor de afstand maar wij nog niet :) #ultrahumor. Was volgens mij ook niet de bedoeling dat ook maar iemand er aan dacht om op dat moment de marathon te gaan doen van t groepje waar ik in liep. Voor ons stond een extra rondje om Schweiberg op t programma. Ditmaals geen witte pijlen op de grond ter ondersteuning, maar puur op de GPS. Super mooie omgeving overigens. Willem had weer zijn best gedaan om de mooiste paadjes uit 'zijn achtertuin' aanéén te rijgen.

Na terugkomst bij het wisselpunt werden we voorzien van een broodje ei. Daarvoor al erwtensoep gehad!! Super verzoring :). Vervolgens op weg kregen we de wind even vol op de kop. Het ene moment liep je in de luwte met de zon erbij en vervolgens de wind. Dan was het windjack echt geen luxe. Ondertussen werden er diverse verhalen uitgewisseld waardoor ik al weer snel door had dat ik het groentje van de club was. Verhalen over multistage races, Nepal, mensen met 20 jaar loopervaring en plannen voor races met hoeveelheden hoogtemeters waar ik nog niet aan durf te dromen.

Met nog 8km te gaan kreeg ik het even zwaar. Te weinig gegeten en gedronken. Alleen de drinkfles ipv een drinkreservoir was toch niet zo'n goed idee. Doordat ik met handschoenen liep had ik absoluut geen neiging om elke keer te gaan prutsen met verpakkingen en eten. Snel wat zoete zooi in mijn lijf gegooid en even doorbijten. De volgende keer dat ik op mijn horloge keek voor de afstand bleek dat we nog zo'n 500meter moesten lopen Een wijze les voor volgende keer... meer eten meer drinken onderweg.

Naderhand nog even gezellig bijgekomen. Willem vertelde over plannen voor volgend jaar waarin mogelijk een 100km Sjravele uitgezet gaat worden... In mijn hoofd heb ik al gezegd dat ik mee ga doen. Hardop durf ik het nog niet te benoemen... Eerst maar 'even' de 75km over twee weken... SallandTrail ... ik kom er aan!!!!

(En bij aankomst mag iedereen de schoenen uittrekken #mooihoor #geenschoenenindekantine #lunasandals)

 

 

aan de haren naar buiten

» »

06:15 gaat de wekker. Nee ik wil niet. Moe. Geen zin. Koud buiten. Bed is warm. 

07:00 uiteindelijk opgestaan en om eerst de hond uit te laten. Alles voelt stram. Bewegingen zijn houterig. Chagrijnig om de twijfel: of wel of niet te gaan lopen. En zo ja, hoeveel km dan. Het beoogde aantal of een rondje om toch maar een rondje te doen.

07:25 besluit genomen. Waarom weet ik niet maar we gaan lopen. Hoeveel is nog onbekend. In gedachten de regel dat ik t eerst maar 5 minuten moet proberen en daarna altijd terug kan keren. De trap oplopend om hardloopspullen aan te trekken vraag ik me werkelijk af waarom ik nu ineens wel ga lopen. Geen zin. Koud etc...

07:45 verdomd als het niet waar is. Ik sta buiten. Een traan springt spontaan in mijn ogen van de koude wind. Op weg naar de traditionele startplek, het deksel van de waterput. Suunto zegt 'started' dus ik ga bewegen. Een file auto's tegemoet komend van mensen op weg naar werk. Iedereen lekker warm in zijn vervoersmiddel. Mijn gedachten houden zich met name bezig over de afstand die ik ga lopen.

Na 500m weet ik het, het is niet fijn het gaat niet makkelijk maar we gaan toch maar voor het eigenlijk geplande rondje. Het idee van even een kilometer lopen werkt dus. Even over de drempel van gemakzucht heen stappen en gewoon beginnen. 

09:00 loop ik weer naar binnen. Moe, koud maar wel voldaan. Op naar t volgende rondje!