webzwerver

wandering through the world (wide web)

Nachtloop DCURBN

» »

Na een week van toeleven en voorbereiden was het eindelijk zover. Gelukkig kon ik de auto meenemen en hoefde ik niet met de trein heen en weer. 't verkeer zat wat tegen waardoor ik een kwartier vertraging had. Auto neergezet op de parkeerplaats zo dicht mogelijk bij De Deining.

Onderweg was ik al wat auto's tegengekomen die richting Castricum gingen. Er stond er nu nog een waaruit iemand stapte die verdacht op een loper leek. Snel gevraagd of ze toevallig naar het station in Castricum gingen en/of ze me daar zouden kunnen afzetten. De mensen bleken direct naar Den Helder te gaan en ik mocht zomaar meerijden :) :). Tx Mark en Edwin!

Na een rit van circa een uur kwamen we in Den Helder aan bij het hotel waar we moesten verzamelen. Veel bekende gezichten, veel korte praatjes maar op een gegeven moment werd t m wat te warm en te druk. Allemaal iets teveel van het goede. Na een paar woorden van Rinus die volgens mij in staat is om elke gewenste tijdsduur vol te praten als dat nodig is mochten we van start.

Garmin + Suunto geactiveerd en hop daar gingen we met een man of 150? door de straten van Den Helder. Aangekomen op de dijk hadden we de wind vol tegen. Daarbij regende het in de eerste 5 kilometer. Aangezien ik me had voorgenomen om mezelf te voorzien van voldoende energie ging op dat moment ook al het eerste stuk reep naar binnen. Het punt van 10km was verrassend snel gehaald en hops weer een stuk reep naar binnen.

Het lopen in het donker beviel me wel, al merkte ik wel dat ik wat geïrriteerd raakte van andere lampen die heen en weer bewogen. Naar mate dat de kilometers verder verliepn lukte het me om wat verder weg van andere mensen te lopen. Op 15km ging er weer een stuk reep in. En dat vond mijn maag wat minder. Een hoop valse lucht in de maag en alles begon wat te rommelen maar het zakte ook weer in. Tijd om wat te drinken. De sportdrank sloeg echter verkeerd aan. De nasmaak was te sterk voor dat moment.

De kilometers gingen langzaam voorbij en ik realiseerde me dat ik in andere loopjes vrijwel altijd niet eens had gekeken op m'n horloge voor de 30km terwijl ik nu regelmatig mijn verloop zat te checken. De maagproblemen kwamen herhaaldelijk terug tot de eerste post op 25km. Vuurwerk gaf me de goede richting
Hier toch maar even rust, wat chips en een klein beetje cola gepakt. Daar kwam ik mijn reisgenoten tegen die beide voor de 50 gingen. Eentje moest helaas al weer stoppen door een blessure. De ander ging nog verder, net zoals ik. De rust had mijn maag goed gedaan en tot en met de lagune ging het redelijk vlot al voelde ik me niet optimaal.

Daar kwam ik een loopster tegen die twijfelde of we de lagune al hadden gehad. Ze wilde naar mijn gevoel graag aanhaken en een kletsje maken  maar ik had al meer dan genoeg aan mezelf en liep op eigen tempo verder. Beetje humeurig zal ik wel zijn overgekomen.
Voor me was het een en al donker. Voor de gelegenheid had ik ook mijn lamp uitgedaan. Hele stukken liep ik zelfs met m'n ogen dicht. Mijn bril was tijdens 'het schoonmaken' van de regen wat vettig geworden waardoor ik alleen wazig kon zien. Als ik ergens wel een hekel aan heb is het wazig zien. Dus met ogen dicht lopen beviel veel beter.

Drinken van sportdrank lukte ook niet meer, het kleine flesje water wat ik bij me had was niet genoeg om mijn droge mond vochtig genoeg te houden. Langzamerhand raakte ik meer en meer gefocused op alle problemen die mijn lichaam had met de maag op numero 1. Extra letten op ontspanning en mezelf wijs maken dat de geest het voor het zeggen had brachten geen verlichting. Het enige wat werkte was door simpelweg van 1 tot 16 te tellen en daarna weer opnieuw te beginnen.

Op kilometer 37.5 was het eigenlijk voor mij al duidelijk. Ik zou al blij zijn als ik de 50k zou kunnen volbrengen. Die 75 zat er gewoon niet in vandaag.
De laatste 10km kon ik doorkomen met regelmatige wandelpauzes. De maag stuiterde heen en weer tot 3 km voor de Deining. Toen kon ik me meer richten op het finishen en verdween de pijnen. Toch een lichaam/geest focus probleem dus. Voor mij was toen al de beslissing gevallen om niet verder te lopen.

Bij de Deining werd ik warm verwelkomt en ik verklaarde direct dat ik ik niet verder ging. Ongeveer een half uur over een bordje vla gedaan. Die bleef binnen, daarna een toetje wat te zoet was. M'n maag protesteerde weer aan alle kanten. Het werd later en later. Tijd om te vertrekken uit dit warme gezellige hardloperscafé. Buiten werd ik direct gegrepen door de wind. Ik voelde dat m'n shirt/trui volledig nat waren. Blijkbaar toch erg veel gezweten tijdens t lopen. Alle spieren in mijn romp trokken zich samen en zo liep ik zeer ontspannen naar de auto om daar (in de luwte!!) me even buiten om te kleden. Met wat droge kleren aan op de terugweg naar Woerden. Een uurtje met de auto moest kunnen. Toch doet die vermoeidheid wel wat... Had me moeite met concentreren maar uiteindelijk zonder gekke dingen aangekomen te Woerden.

Achteraf denk ik dat ik heel veel vocht ben verloren en dat het daarom zo moeizaam ging. Door de maag geen sportdrank (Wat ik voornamelijk bij me had) kunnen drinken. Een les voor de volgende keer -> eet niet zoveel in het begin als je dit anders ook nooit doet. Nu twee keer in beginsel veel gegeven en twee keer enorme maagproblemen gehad. Deze keer wel handig om te onthouden :-). Misschien ook op voorhand wat meer moeten focussen op de race en niet op de logistiek rond de race. Het lopen in de nacht, op het strand in de wind heeft me toch vakkundig gesloopt.

Alle vrijwilligers van de DCURBN enorm bedankt, ik heb een mooie avond/nacht mee mogen maken. Volgende keer loop ik mijn gekozen afstand uit.

De week in voorbereiding op ... dcurbn

» »

Maandag

Een rondje vondelpark in de zon. Ik stuiterde haast van de energie. Voelde me sterk en o zo krachtig. De verkoudheid moet nu echt weg zijn. Door veel proberen te slapen / op tijd naar bed te gaan voel ik me goed. Het weer zat ook mee, nauwelijks wind, de zon scheen. Een superdag om te lopen.

Dinsdag

Geheel tegen het patroon in tussen de middag op m'n thuiswerkdag een rondje gedaan. Het sneeuwde en ik had het gevoel dat dit nog een mooie koudetraining kon zijn. Zo gezegd zo gedaan. Korte broek aan, lang nauwsluitend shirt met daarover een t-shirt en gaan. Wel natuurlijk handschoenen en sokken voor in de Luna's. Deze keer een pet om de sneeuw een beetje uit de ogen te houden. Het lopen ging in begin vlot en voelde vlot. Daarna werd het moeizamer. Door de tegenwind en de sneeuw werden de benen vuurrood en het tempo ging wat omlaag. Toch wat last van de kou denk ik.

Vandaag begonnen met koolhydraten stapelen. Ik heb alle voedingstruuks uit de kast gehaald die ik me maar kon bedenken. Totaal andere aanpak dan voor de Brabantse Wal Trail. Toen veel minder in de weken vooraf gelopen. Nauwelijks iets speciaals met voeding gedaan. Nu is dat anders. Nu is het de DCURBN. Met name het deel BN boezemt ontzag in. Nog niet eerder 's nachts gelopen. Hoe ga ik dat doen. Hoe blijf ik wakker. Hoe koud ga ik het krijgen. Hoeveel energie ga ik verbranden. Blijven alle apparaten het doen. Ik heb geen trek om zoals bij de BWT te verdwalen. Dat lijkt me gewoon minder plezierig zo midden in de nacht.

Woensdag
Vandaag bleek dat het misschien toch mogelijk zou zijn om met de auto te gaan ipv het openbaar vervoer. Met name op de terugreis zou dat een stuk warmer kunnen zijn. Want dan kan ik gewoon wat droge spullen in de auto bewaren. M'n rugzak is te klein om een hele droge kledingset mee te nemen. Direct uitgezocht hoe dan de reis zou moeten gaan verlopen. Het zou als er niet al te veel files op vrijdagmiddag zijn net moeten lukken. #evendoorduimen

Donderdag
Vanochtend vanaf 04:30 soort van wakker. Totaal uitgeslapen. Nogmaals alle dingen nagelopen die ik nog moet doen in de voorbereiding. Ik zou een lijstje moeten gaan maken dat geeft hierin misschien wat meer rust. Lichaam voelt fit op wat onwillige spieren/pezen in knie en bil/heup na. Dat zijn al langer bekende problemen dus die tel ik niet mee. Ik voel me superalert en geconcentreerd.
In de middag een rondje over de Prinsengracht gelopen. Eigenlijk totaal geen zin om de workflow te doorbreken. Maar EDH is alleen EDH als je elke dag loopt. En er was nauwelijks ergens anders gelegenheid. Dus naar buiten getogen en ... super lekker gelopen. Met een gem. van 13kmpu lekker over de gracht gestoempt. #mooiman. Nog iets meer dan 30 uur en dan... gaat het beginnen!

Vrijdag
Vannacht waarschijnlijk alle opties doorgenomen wat er fout kan gaan en hoe daarop te anticiperen. Deze maalstroom afgesloten met de gedachte dat dit niet onderdeel van t ultralopen is. Ultralopen is meer anticiperen op de omstandigheden die zich op dat moment voordoen dan het vooruitbepalen wat je zou moeten gaan doen. Het vooraf bedenken helpt misschien om de geest sterker te maken. Het daadwerkelijk omgaan met tegenslag en daarop de juiste beslissing maken is iets wat het ultralopen ultralopen maakt. Oftewel: 'je kan er niet voor trainen. Het lichaam gaat op een gegeven moment dood en de geest neemt het over.' Aldus Yannis Kouros. Al zal hij lachen over de loop waar ik me nu al een tijdje druk over aan het maken ben.
Uiteindelijk weer in slaap gevallen en wakker geworden met een soort van rust over me. Het is vandaag zover. Eerst nog concentreren op wat alledaagse dingen als werk en daarna de laatste voorbereidingen doen.

Lopen week 3 -2019

» »

Een pas op de plaats. Nu echt. Na zondag toch een soort van ingestort te zijn was dit wel nodig. Maandagochtend besloten om twee keer een halve dag vrij te nemen. De gehele ochtend geslapen daarna in de middag de theorie van een BHV curus doornemen. Dat ging niet eerder zo langzaam. 's Avonds tijdens het uitlaten van de hond het minimale aantal kilometers met moeite tussendoor gehobbeld en zo weer het bed in.

Dinsdag al weer een stuk beter. Zo lang mogelijk gewacht met lopen omdat ik het idee had dat het herstel per uur iets vorderde. Woensdag weer een hele dag werk en tijd voor de eerste Lunch Break Run. 't Gat in mijn sandaal groeit. De superdunne laag om het gat heen wordt ook steeds groter. Toch vreemd dat dit exact steeds op dezelfde plek verschijnt. UPS moet opschieten met m'n bestelling. Is nu al bijna een maand geleden ... dat is wel eens sneller gegaan :).

Donderdag was een dag met heul veul regen en wind. Echter niet op het moment dat ik liep. Van alle kanten werd aangeboden dat ik wel wat natte sneeuw en/of hagel mocht hebben. Beleefheidshalve afgeslagen het was natuurlijk een week van 'pas op de plaats'. Vrijdag een test gedaan hoe het met de longen/verkoudheid ging. Een rondje VP op tempo gelopen, daarna half ronde bijkomen om nog de helft van het halve rondje vol te gaan. Test was geslaagd, althans het lichaam lijkt echt op de weg terug te zijn. Dus dat is mooi.

Zaterdag door strakke planning maar direct in de ochtend een klein rondje gelopen. Dat kwam goed uit, want daarna bleek de auto een lekke band te hebben. Voor t eerst zelf een band verwisseld en direct door naar de garage om deze te laten repareren. Zondag was superweer. Lichte vorst, windstil en een zonnetje. Heerlijk rustig aan gedaan met een loopje van zo'n 15.7 km. Hartslagband vergeten maar daar kon ik me niet druk om maken. Energielevel lijkt goed te zitten. Nu verder gaan stapelen en rust houden naar de DCURBN. Ik heb er zin in!

Lopen week 2 - 2019

» »

Doordat het zondag 6 januari ietwat uit de hand was gelopen leek het praktisch om deze week rustig te beginnen. Rustig op maandag gestart met 5.7 kilometer in de lunch door het Vondelpark. Dinsdag wilde ik ook rustig lopen maar het weer was wild. Wild in de zin van een harde wind. En dat lijkt altijd een goede training te zijn voor de DCURBN. Ik durf het ook nu nog te zeggen: ik hou van de wind. Of dit na de DCURBN ook nog zo is... dat moeten we nog even afwachten. Want zover is het nog niet.

Langzamerhand versnelde ik door. Op de terugweg langs de singel kwamen twee fietsers vlak achter me rijden. Fietsers hebben naar mijn idee altijd meer last van de wind, maar ze trapten behoorlijk door dus dat was voor mij het teken om ze voor proberen te blijven. Toen dat lukt en ik de hoek om sloeg de Kromwijkerkade op zag ik nog een fietser verder voor me. Die moest natuurlijk worden ingehaald. In volle sprint er achteraan kon ik deze fietser al snel achterhalen. Gezien de leeftijd was dat ook niet zo'n verrassing. De man die mijn opa had kunnen zijn ploeterede tegen de wind in de brug op. Ik bleef nog even staan om te kijken of hij het haalde of dat hij misschien niet een duwtje in de rug nodig had. Dat laatste bleek niet nodig te zijn, de man bereikte de top en ik kon rustig naar huis ;)

Woensdag toch een kleine terugslag qua gezondheid, holtes begonnen dicht te slibben. Donderdag leek dit proces zich door te zetten dus wederom een klein rondje gelopen. Op vrijdag daarom zo lang mogelijk gewacht totdat ik me weer beter voelde. Een 10m stond in mijn hoofd op het programma en dat ging wonderbaarlijk goed in de avond. Zaterdagmiddag kon ik tijd vrij maken voor een rondje van 20km gevolgd door een langzame shuffle op zondagochtend van 33 km. Ik had geen enkele moeite om langzaam te lopen. En dat had op zich wel een waarschuwing kunnen zijn.

Na 's avonds nog een wedstrijd te hebben gehad als coach bij de Dames 2 stortte ik redelijk in. Koorts kwam op, een gevoel van totale vermoeidheid kwam opzetten, zelfs het eten ging moeizaam. Snel het bed in gedoken om 21:00. 's Nachts er nog uit voor een kop soep e.d. en weer verder snurken. Blijkbaar niet voldoende hersteld van de verkoudheid / mogelijke griep. Nu echt rustig aan doen en veel eten om te herstellen.

Lopen week 1 - 2019

» »

Deze week begon in het jaar 2018 en eindigde vol in 2019. Op 31 december een pre-oliebollenbak rondje gelopen. De frituur rook klaarblijkelijk al lekker want met een gemiddeld tempo van 4:48 liep ik lekker door. Dit was overigens dag 46 alweer van het EDHn. De middag er na op 1 januari redelijk brak een uitwasem rondje gelopen van zo'n 14.5km. Gevoed door twee oliebollen liep dat eigenlijk best lekker.

Woensdag eigenlijk de gehele dag aan de klus geweest, daardoor pas om 21:00 kunnen lopen. Klein rondje molenvliet, genietend van het buiten zijn. Ongecompliceerd lopen of zoals Peter Ligthart dat zegt 'pretentieloos draven' ... heerluk. Donderdag was het tijd voor een wat langere loop. In plaats van het standaard rondje oudewater nu via nieuwerbrug en driebruggen gelopen. Mooie ronde. Ik moet toch ook eens die gehele ronde gaan lopen (nieuwerbrug naar linschoten). #whishlistDingetje. Op donderdag ook knoop doorgehakt. Ik ga zondag meedoen met de verkenningstocht van de DCURBN.

Daarom vrijdag en zaterdag ietwat in proberen te houden. Zaterdag een test willen doen met nieuwe Garmin navigatie. Echter de garmin stopte naar 200 meter door een lege batterij ... ook die moet blijkbaar tijdig worden opgeladen ... Nu uiteindelijk wel voor elkaar dat er een route ingeladen kan worden. Het navigeren conform een route moet een keer later getest worden :). Zondagochtend vertrokken naar Castricum. Met een groepje van 10 lopers het laatste deel van de DCURBN gelopen. Daarna in kleiner gezelschap nog even richting Egmond aan Zee om wat meer kilometers te maken. Was leuk.

Thuis aangekomen merkte ik dat ik toch wat weinig voedsel door de dag had genomen. Nu weer even aansterken. Uiteindelijk een loopweek van meer dan 100km gedraaid. Meer dan op de planning stond. Rustig starten met de volgende loopweek lijkt nu erg verstandig.