webzwerver

wandering through the world (wide web)

Entries for month: August 2019

2019-33 Veerkracht

» »

Na een belabberde 1.5 week ging het halverwege afgelopen week een stuk beter. Het keerpunt was waarschijnlijk die 2x3.7 km op 'tempo'. Alsof de spieren gedwongen werden om op te houden met zeuren. Klachten verdwenen met de dag als sneeuw voor de zon zodat ik zelfs op zondag een langere duurloop aandurfde.

Op de planning stond de nieuwe TreinTrail tussen Leiden en DenHaag. Route was reeds ingeladen maar 's ochtend bekroop me een gevoel van twijfel. Op de één of andere manier zag ik het niet zitten.

Toevallig viel m'n oog op een plaatje van het Kroller Moller museum, een eend drijvend in een plas water te midden van een bos. Een bos... Het regende op dat moment licht. Het idee maakte me direct vrolijk. Rustige hobbelen door een nat bos leek me de ideale manier om daar een paar uur aan te besteden.

Snel een mooie route opgezocht en vertrokken naar de Utrechtse Heuvelrug. Super gevoel tijdens het lopen. Heerlijk genieten van de omgeving, van de regen, van de single tracks, de hei die mooi in bloei stond. En bovenal totaal geen last van alle eerder genoemde blessures! Kijk daar word ik blij van :D.

Tijdens het lopen druk lopen mijmeren over een artikel van de groene Amsterdammer wat ging over veerkracht.

Een omgeving kan teveel krijgen van 1 factor waardoor de balans verstoort. De balans kan dermate verstoord raken dat er een nieuwe situatie ontstaat die waarschijnlijk minder gewenst is. De oude situatie blijkt dan niet zomaar terug te komen als de factor, waarvan teveel aanwezig is, wordt verminderd. De situatie is voorbij het omslagpunt.

Door diversiteit aan te brengen in de bossen zal het minder vatbaar zijn voor bepaalde ziektes die gevaarlijk zijn voor één soort bomen.

Door variëteit en uitdaging wordt veerkracht versterkt. Sommige systemen die optimaal functioneren zijn minder sterk dan ze lijken en makkelijk uit evenwicht te brengen.

Mentale systemen, fysieke systemen en natuurlijke systemen zijn gebaat bij veerkracht. Wie wil nu niet dat iets kan herstellen naar zijn oude staat als het een klap heeft gehad. Vermogen hebben om te kunnen incasseren.

Door veelzijdigheid ontstaat sneller dit herstellende vermogen. Aan de ene kant is de mens gebaat bij voorspelbare patronen. Patronen brengen gemoedsrust. Invloeden van buitenaf kunnen disruptie brengen. De mens is dus ook met afwisseling gebaat. Hierdoor kunnen onverwachte gebeurtenissen makkelijker/beter worden opgevangen. Want als afwisseling de regelmaat is is verandering altijd welkom.

De vergelijking tussen lopen en het leven wordt vaak gemaakt. Althans hij wordt vaak gemaakt door lopers. Variëteit is dus ook belangrijk voor de veerkacht tijdens/bij het lopen.

Afwisselende trainingen geven variëteit. Even uit de comfortzone geeft weerstand. Door niet altijd dezelfde uitdaging aan te gaan zal het lichaam sterker worden en beter kunnen omgaan/herstellen met/van (toekomstige) blessures!?

Afwisseling maakt het iig leuker. Misschien dat de uiteindelijke opbrengst iets minder is aangezien het systeem niet geheel wordt geoptimaliseerd voor 1 bepaald type loop. Overall zal je toch beter kunnen/moeten presteren op verschillende onderdelen. Danwel beter moeten kunnen omgaan met tegenslagen.

Dat maakt de stap naar een fiets of naar het water ineens een stuk logischer. Echter is dat wel net zo leuk... Tja daar denk ik nog even verder over na.

Voorlopig maar wat meer aandacht aan de diversiteit binnen het lopen schenken en er wat meer bij stil staan dat je überhaupt in staat bent om te lopen. Je kan zomaar ineens uit balans zijn.

Blog week 2019 week 32/33 - leuk!

» »

Lopen hoort leuk te zijn. Maar soms is het minder leuk.

Normaal gesproken probeer ik altijd op zondag/maandag een stukje te schrijven over de afgelopen week. Als ik daar deze week gehoor aan had gegeven was het één groot klaagverhaal geworden. Iets wat ik niet wil schrijven omdat niemand daar wat aan heeft. Ikzelf in ieder geval helemaal niet.

Dus het duurde even voordat ik wat in durfde te typen. Je raad het al, het gaat al weer een stuk beter. Dus nu kan ik vrijuit weer wat in mij opkomt aan het internet toevertrouwen. Voor de eeuwigheid gekoppeld aan mijn naam door de zoekmachines.

Toch nog even klagen dan, althans een kleine uitleg is misschien wel op z'n plaats. Het gaat over pijn. Pijn in mijn kuiten, pijn in mijn achillespees, pijn in mijn knie, pijn in mijn hamstring en pijn in mijn heup. Het enige waar ik geen last van had was van pijn in mijn onderrug. Dat was dus positief.

Overdag deed het pijn, 's nachts deed het pijn, als ik stilzat deed het een beetje pijn en als ik bewoog .... deed het ook pijn. Aangezien het zowel pijn deed bij stilzitten als bewegen maakt het allemaal niet zo veel uit wat je doet. Zolang je het maar niet erger maakt.

Dat je vol zelfmedelijden een rondje aan het hobbelen ben. Niet te snel natuurlijk want ik had het gevoel dat dat niet kon. En tijdens dat hele rondje je welgeteld 5 secondes blij voelt. Blij dat er even een zweefgevoel was. Blij dat je even geen pijn voelde. Wie het klein niet eert is het grote niet weerd. Maar oi oi oi dit was toch niet fijn. Dit kon toch helemaal niet de bedoeling zijn. Het was niet elke loop gedurende de afgelopen 1.5 week maar het voelde wel als een eeuwigheid.

Ik snap nog niet helemaal hoe dit was gekomen. Wellicht door de stijging van het aantal kilometers per week, wellicht een nawee van de 6 uur, wellicht toch te enthousiast in Kroatië van heuvels afgedaald, wellicht 'gewoon' spierpijn. Wie het weet mag het zeggen. Voor mij is het in ieder geval nog een raadsel.

Aangezien de kuiten goed stram waren ben ik weer begonnen met de foamroller. 's ochtends en 's avonds sessies op de kuiten, de bovenbenen en de bilspieren. Met name de bovenbeenspieren en de kuiten hadden hier baat bij. Daarnaast 'gewoon' doorgegaan met de EDH. Scheldend op mezelf waarom ik toch weer de deur uit ging. Mezelf serieus afvragend of ik dit nu echt wilde. Echter onder het motto 'actief herstel' toch bleef doorbewegen.

En dat was niet leuk. Toch zat er langzamerhand verbetering in. Zolang ik rustig hobbelde en geen gekke dingen ging doen met intervals (hield ik mezelf voor) zou het wel goedkomen. Gisteren twee keer een 'tempoloopje' gedaan van 3.7km. Keihard voor gewerkt. Het ging moeizaam. Het ging zwaar. Het ging lastig. Maar toch ... langzamerhand leek het wel beter te gaan. Terug tegen de wind in ging het langzaam iets minder zwaar, langzamerhand voelde het beter.

En dan vandaag. Vandaag vrijwel zonder pijn gelopen. Er zijn nog zeker aandachtspunten maar ik hoop dat het ergste is geweest. Er gloort weer licht aan de horizon :D, dus direct besloten om me nu definitief in te schrijven voor de ISU. Die is geboekt. Nu rustig blijven en werken aan een goede opbouw. Ik heb er zin in.

EDH 263 - vakantie!

» »

Twee weken vakantie betekende ook twee weken niets schrijven. Even rust. Even een moment om de routine te doorbreken. Even op afstand weer naar jezelf kijken zonder last te hebben van de dagelijks gang van zaken. Lukt dat in twee weken? Eigenlijk niet. Twee weken is ergens net één week te kort. Althans ik ben het niet gewend om slechts twee weken in de zomer op vakantie te gaan.

En dat merk je op zo'n maandagochtend. Wezenloos op de rand van je bed zitten, beseffend dat het nu echt weer tijd is om in de routine te stappen. Enigzins lekker, want ook ik ben een gewoontedier. Anderzijds beseffend dat door de routine je ook dingen kunt missen/mislopen. De vervolgvraag is dan meteen: is dat erg? In hoeverre weet je wat je misloopt in hoeverre is het erg dat je iets misloopt. Zo probeer je alles te plannen dat je zo min mogelijk mist. Echter het is juist ook zo prettig om even wat dingen bewust niet te doen. De vrijheid die je hiermee krijgt in je hoofd en je agenda is ook erg prettig.

Routines brengen ook zeker positieve dingen met zich mee. Door iets veel te oefenen wordt je ergens beter in. Dit is zo'n wet typische wet van Meden en Perzen.
En op elke regel is er een uitzondering. Zo heb je Hinke die vrijwel zonder voorbereiding een goed resultaat loopt op een 24uur. Conclusie zou hieruit kunnen zijn dat iedereen een 24 uur kan lopen of in ieder geval ik zou dat moeten kunnen. Waarom zou ik het niet kunnen?

Een ander inspirerend voorbeeld is Jannet (en elke loper) die de HUT heeft gelopen. Geen dag lijkt optimaal te zijn vergaan, alsnog weet ze deze te finishen. Knap erg knap. Op een etappeloop kan je je eigenlijk ook niet echt voorbereiden. Het is de wil / de geest die bepaalt of je elke dag de moed op kan brengen om naar de startstreep te gaan. Je lichaam moet natuurlijk ook hier en daar meewerken.

Sowieso is na drie dagen Pieterpad mijn interesse in het etappelopen erg aangewakkerd. Meerdere uren heb ik al besteed aan het uitpluizen van mogelijk wedstrijden/etappelopen. Idealiter zou ik er één binnenkort lopen. Maar geen van de georganiseerde lopen past goed in de agenda. Lopen staat wat dat betreft niet op nummer 1. Al zijn er wel bepaalde wedstrijden waarvoor ik iets anders zou willen afzeggen. Of er omheen plannen natuurlijk.

Gisteren kwam mijn vrouw met de briljante opmerking, waarom ga je anders niet op eigen gelegenheid lopen .. dan zit je ook niet vast aan bepaalde dagen. Het voelde alsof er een kwartje viel. Natuurlijk is dat ook een optie. Zelf een eigen tochtje organiseren... duizenden ideeen schieten door m'n hoofd. Tijd voor het inplannen van een korte vakantie.